Με μια λέξη, γαμάτη. Το Παρίσι έχει γίνει κάτι σαν ο απόλυτος κλισέ προορισμός- όταν οι τρομεροί έφηβοι του ορίτζιναλ 90210 πήγαιναν στο Παρίσι για αταξίες, η Blair και ο Chuck δεν ήταν καν σπερματοζωάρια. Κι όμως, η Stephanie Savage και η Team Gossip της κατάφεραν να βρουν τρόπο να κάνουν αυτό το δίπτυχο επεισοδίων στην πόλη του φωτός αρκούντως αναζωογονητικό για μια σειρά που πέρσι το Μάιο σκεφτόμουν σοβαρότατα πλέον να εγκαταλείψω.
Τι άλλαξε; Καταρχάς λείπει η καταστροφική Jenny. Στην οποία έχει δηλώσει κατ'επανάληψη εθισμένος, αλλά για τους λάθος λόγους: Όταν η σειρά ήταν βαρετή μέχρι δακρύων (όπως ήταν στο μεγαλύτερο διάστημα της 3ης σεζόν), τουλάχιστον ένα Marisa-esque trainwreck σου κρατά ζωντανό το ενδιαφέρον. Τώρα που το σπέρμα της καταστροφής πήγε σε ελβετικό αναμορφωτήριο (ή όπου στα κομμάτια την ξαπόστειλαν), μπορούμε να ασχοληθούμε ξανά με τους χαρακτήρες που είναι η ψυχή της σειράς. Και πώς!
Blair, Serena και Chuck συναντούνται στο Παρίσι σε μια σύντομη αλλά άκρως ικανοποιητική ιστορία που περιλαμβάνει κρυφές ταυτότητες και κουλτουριάρηδες γαλαζοαίματους- υπερατλαντικά τηλεφωνήματα με άσχημα μαντάτα- ένα δίκτυο παράνομου εμπορίου που απλώνεται από την Πράγα ως το Παρίσι- την Blair και τον Chuck σε ένα πολυαναμενόμενο τετ-α-τετ επικολυρικά βαρύγδουπης στιχομυθίας- και γκραν φινάλε με την ατάκα “We don't need tickets. I'm Chuck Bass.”
Υπέροχα πράγματα.
Πίσω στη Νέα Υόρκη τα πράγματα δεν είναι εξίσου συναρπαστικά, κυρίως επειδή η Serena βασανίζει τα δύο αγοράκια της κι αυτά δε μπορούν να αποφασίσουν. (Στον Dan και τον Nate αναφέρομαι, τους δυο πιο βαρετούς χαρακτήρες της σειράς.) Ανάμεσά τους υπάρχει και μια Vanessa (χμ, έκανα λάθος) αλλά ευτυχώς και η Juliet, μια νέα άφιξη, την οποία παίζει η λατρεμένη Katie Cassidy, a.k.a. ό,τι καλύτερο υπήρχε στο έτσι κι αλλιώς cult και αδικημένο περσινό Melrose Place.
H Juliet βασικά μπλέκει τα υπέροχα μπούτια της μέσα στο ερωτικό
Ποιος είναι ο σκοπός της; Με ποιον μίλαγε στο τηλέφωνο; Τι θέλει από τη Serena; Και *gasp* είναι η Juliet το Gossip Girl; Υπομονή, όλα θα απαντηθούν. Σύντομα. Ελπίζω.
Αλλά γενικώς, επιτέλους I can't wait και πάλι. Καιρό είχα.
.





