Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα melrose. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα melrose. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Gossip Girl will always have Paris

Οι υπερανάπτυκτοι και εθιστικά self-serious 18ρηδες ήρωές μας γυρίζουν στην Upper East Side για το υπόλοιπο της σεζόν. Αλλά πώς ήταν η καλοκαιρινή παριζιάνικη περιπέτειά τους;

Με μια λέξη, γαμάτη. Το Παρίσι έχει γίνει κάτι σαν ο απόλυτος κλισέ προορισμός- όταν οι τρομεροί έφηβοι του ορίτζιναλ 90210 πήγαιναν στο Παρίσι για αταξίες, η Blair και ο Chuck δεν ήταν καν σπερματοζωάρια. Κι όμως, η Stephanie Savage και η Team Gossip της κατάφεραν να βρουν τρόπο να κάνουν αυτό το δίπτυχο επεισοδίων στην πόλη του φωτός αρκούντως αναζωογονητικό για μια σειρά που πέρσι το Μάιο σκεφτόμουν σοβαρότατα πλέον να εγκαταλείψω.

Τι άλλαξε; Καταρχάς λείπει η καταστροφική Jenny. Στην οποία έχει δηλώσει κατ'επανάληψη εθισμένος, αλλά για τους λάθος λόγους: Όταν η σειρά ήταν βαρετή μέχρι δακρύων (όπως ήταν στο μεγαλύτερο διάστημα της 3ης σεζόν), τουλάχιστον ένα Marisa-esque trainwreck σου κρατά ζωντανό το ενδιαφέρον. Τώρα που το σπέρμα της καταστροφής πήγε σε ελβετικό αναμορφωτήριο (ή όπου στα κομμάτια την ξαπόστειλαν), μπορούμε να ασχοληθούμε ξανά με τους χαρακτήρες που είναι η ψυχή της σειράς. Και πώς!

Blair, Serena και Chuck συναντούνται στο Παρίσι σε μια σύντομη αλλά άκρως ικανοποιητική ιστορία που περιλαμβάνει κρυφές ταυτότητες και κουλτουριάρηδες γαλαζοαίματους- υπερατλαντικά τηλεφωνήματα με άσχημα μαντάτα- ένα δίκτυο παράνομου εμπορίου που απλώνεται από την Πράγα ως το Παρίσι- την Blair και τον Chuck σε ένα πολυαναμενόμενο τετ-α-τετ επικολυρικά βαρύγδουπης στιχομυθίας- και γκραν φινάλε με την ατάκα “We don't need tickets. I'm Chuck Bass.”

Υπέροχα πράγματα.

Πίσω στη Νέα Υόρκη τα πράγματα δεν είναι εξίσου συναρπαστικά, κυρίως επειδή η Serena βασανίζει τα δύο αγοράκια της κι αυτά δε μπορούν να αποφασίσουν. (Στον Dan και τον Nate αναφέρομαι, τους δυο πιο βαρετούς χαρακτήρες της σειράς.) Ανάμεσά τους υπάρχει και μια Vanessa (χμ, έκανα λάθος) αλλά ευτυχώς και η Juliet, μια νέα άφιξη, την οποία παίζει η λατρεμένη Katie Cassidy, a.k.a. ό,τι καλύτερο υπήρχε στο έτσι κι αλλιώς cult και αδικημένο περσινό Melrose Place.

H Juliet βασικά μπλέκει τα υπέροχα μπούτια της μέσα στο ερωτικό τρίγωνο τετράγωνο στο οποίο βρίσκεται παγιδευμένο το παλικάρι της ο Nate, και με περισσή χάρη καταφέρνει ως το τέλος των 2 επεισοδίων να φέρει τα πράγματα εκεί που τα ήθελε. Αλλά πρόσεξε: Το κάνει με χάρη και λάμψη, δίχως archy "I'm a byatch" βλέμματα, ούτε τραβηγμένα από τα μαλλιά ψέμματα. Fabulous, απλά.

Ποιος είναι ο σκοπός της; Με ποιον μίλαγε στο τηλέφωνο; Τι θέλει από τη Serena; Και *gasp* είναι η Juliet το Gossip Girl; Υπομονή, όλα θα απαντηθούν. Σύντομα. Ελπίζω.

Αλλά γενικώς, επιτέλους I can't wait και πάλι. Καιρό είχα.


.

Melrose Place: Here comes the camp


Spoilers για το νέο Melrose Place που έχει κάτι από τη γοητεία του παλιού, μετά το άλμα.

Εκεί που το Melrose Place κερδίζει με νοκ άουτ το νέο 90210 είναι στο πόσο ξεκάθαρη αίσθηση του εαυτού του έχει. Εκείνο δεν ήξερε αν πρέπει να είναι σκουπίδι ή ευαίσθητο, δολοπλόκο ή αφελές, νεανικό ή νοσταλγικό, κυνικό ή συναισθηματικό, και τελικά ήταν απολύτως τίποτα. Εδώ, αυτή η σχιζοφρενικά απαρτισμένη δημιουργική ομάδα ξέρει πολύ καλά τι κάνει.

Οι Slavkin & Schwimmer (του Smallville, for fuck's sake) γράφουν χάρτινους χαρακτήρες που υπακούν στα πιο τεμπέλικα στερεότυπα αλλά το κάνουν με τρόπο που θα έκαναν την Sydney Andrews περήφανη.

Ο Davis Guggenheim (Οσκαρικός του Inconvenient Truth και λατρεμένος του Deadwood και λοιπού ΗΒΟ) σκηνοθετεί με δραματικά close-ups και ξεκαρδιστικά εμφατικές στροφές της κάμερας.

Η Sydney της Laura "Ποτέ δε θα σταματήσω να χαίρομαι που σε βλέπω" Leighton επιστρέφει από τους νεκρούς χωρίς καν να προσπαθήσουν στα σοβαρά να το δικαιολογήσουν, μόνο για να βρεθεί ξανά νεκρή στο άψε σβήσε και να στηθεί έτσι ένα εν δυνάμει Desperate Housewives-ικό (ή L Word-esque) μυστήριο που θα βγάλει έξω τον χειρότερο εαυτό του καθενός. Μεταξύ αυτών, και της ίδιας της Syd, μέσα από flash-backs που ελπίζω να μας αποζημιώσουν για τα απαίσια όσα δε θα έχει πια την ευκαιρία να ξαναπροκαλέσει. (Μέχρι το επόμενο reboot, that is.)

Ο Michael Mancini παραμένει ο άδoξος μπάσταρδος που λατρεύαμε να μισούμε και μαζί με τη Syd φέρνει το παλιό τόσο κοντά στο καινούριο που ψάχνεις να βρεις πού είναι οι ραφές. (Σε αντίθεση με το 90210 που ένιωθες οτι έβλεπες δύο shows άτεχνα κολλημένα μεταξύ τους.)

Το νέο καστ είναι πρόσωπα ιδανικά, όλα τους αθώα και γλυκά και τρυφερά αλλά όλα τους να απέχουν μια δραματική μάσκαρα από τα να μετατραπούν στα μεγαλύτερα και ανήθικα καθίκια. Πάρτε τη σκηνή που ο νεαρός nerdy σκηνοθέτης εξομολογείται στην αγαπημένη του οτι τελικά δεν ενέδωσε στην προσφορά του μεγαλοπαραγωγού. Η δυσκολία με την -υποτίθεται- οποία μεταπηδά κανείς από την απόλυτη ανηθικότητα στην self-righteous αθωότητα είναι σοκαριστικά απούσα από τις σημάνσεις του προσώπου του. Και απ'τις αντιδράσεις του δικού της.

Νέοι έτοιμοι για όλα! Η Doc Hooker που προσφέρει storyline πορνείας από τον πιλότο κιόλας (!), η χωριατοπούλα με τα μεγάλα απορημένα μάτια που κρύβει μεγάλα μυστικά, μοιάζει υπερβολικά με τη μικρή αδερφή της Jessica Simpson και αδυνατεί να φέρει στο πρόσωπό της την παραμικρή έκφραση που να τη διαχωρίζει από έναν Μικρό, Θηλυκό Keanu Reeves. Ο υιός Mancini, που καίει τα πάντα, και συν τοις άλλοις διατηρούσε και δεσμό με την πρώην ερωμένη -και σύζυγο- του πατέρα του. Πάρε και μια μικρή ιδέα αιμομιξίας νά'χεις!

Και η απόλυτη λατρεία, η αιμοβόρα publicist που όμως αχουτήμου, κρύβει πίσω από το σκληρό, αψεγάδιαστο προσωπείο της και τα 10ποντα στιλέτα της, την καρδιά ενός μικρού επαρχιωτόπουλου που προσπαθεί να πιάσει το μεγάλο όνειρο και είναι ερωτευμένη με το nerdy αφελές αγοράκι του διπλανού διαμερίσματος.

Όχι, δηλαδή αλήθεια, αν υπήρχε κάποιος λόγος για τον οποίον θα έβαλε κανείς να δει αυτό το επεισόδιο, πιστεύω πως θα τον βρήκε και επί της οθόνης. Η λέξη crap-tastic δεν ξεκινά να περιγράψει το νέο Melrose, και τις υποσχέσεις που αφήνει για τη συνέχεια. Περιθώρια βελτίωσης υπάρχουν: Όπως κι αν το δεις, παρά την πορνεία, την αιμομιξία, τους εκβιασμούς, τα μαχαιρώματα κτλ, εξακολουθεί να παραμένει σκιά μιας Amanda Woodward που οδήγησε άνθρωπο στο να κρεμαστεί στο γραφείο της εταιρείας του. Και επίσης, το cliffhanger ήταν προβλέψιμο γενικώς, χρειάζεται περισσότερο αιχμή και σοκ και λιγότερους Killers.

Aλλά απλώς, αυτό. Απολαυστικά άθλια τηλεόραση. It's the Melrose Place.


.

Poster Porn: Melrose Place

Amazing; Dreadful; Έχουν πια σημασία αυτές οι έννοιες;

MENAGE A TUES for fuck's sake!



Ελάτε μετά το άλμα για τα άλλα δύο οπτικοακουστικά αριστουργήματα. (Ναι, τα πόστερ είναι τόσο εκφραστικά που σχεδόν μπορείς να ακούσεις τους φρικτούς διαλόγους, εξ ου και το '...ακουστικά'.)




.

TrailerWatch: Melrose Place



Just for the hell of it, ρίχτε μια ματιά. Έχει τα ίδια προβλήματα ταυτότητας με το 90210: Σε ποιον απευθύνεται; Θέλει να πιάσει όσους θυμούνται τη Sydney (hell-oooo Laura Leighton, σταθερά gorgeous) ή θέλει να πιάσει όσους ξέρουν ποια είναι η Ashlee Simpson; Ή αυτούς που δε νοιάζονται και απλά θα δουν αυτό που μοιάζει με το Gossip Girl αλλά δεν είναι; Μάλλον όλους, αλλά το πρόβλημα είναι οτι όπως και το 90210, στην πραγματικότητα έτσι και το Melrose (Re)Place* δεν είναι τίποτα από όλα αυτά. Και ναι, το ξέρω οτι δεν έχω παρακολουθήσει ούτε ένα επεισόδιο άρα πώς μπορώ και κρίνω, αλλά πραγματικά αυτό το έργο το έχω ξαναδεί.

>(*) Copyright EW.com για την ιδέα.

Παρ'όλ'αυτά ομολογώ οτι το ΤΕΡΑΣΤΙΟ SPOILER που είχε ρίξει πριν κάτι μήνες ο Ausiello, και το οποίο θα αναπαράγω τώρα** άρα όποιος δε θέλει να το ξέρει ας δει το από κάτω ποστ, με έχει ιντριγκάρει κάπως. Η δολοφονημένη Sydney και τοwhodunnit που θα χαρακτηρίζει την πρώτη σεζόν έχουν έναν εν δυνάμει εθιστικά trashy χαρακτήρα, και μπορεί και να είναι το κάτιτις που θα κάνει τη διαφορά ανάμεσα στο Melrose και τις χιλιάδες άλλες πανομοιότυπες σαπουνόπερες που βγαίνουν και κόβονται κάθε σεζόν. Φαντάζομαι ένα λιγότερο ένοχα απολαυστικό και περισσότερο κυνικά campy (αλλά με καθόλου self-aware τρόπο) κακέκτυπο της τελευταίας σεζόν του L Word και ομολογώ οτι δε βλέπω την ώρα.

>(**) Και ξέρω οτι γενικά προσπαθώ στο blog να κρατάω ένα λουρί κάπως όσο αφορά στα spoilers και υπάρχει μια κάποια αυστηρότητα στο τι αναπαράγεται και τι όχι, στο τι μετράει ως επίσημη γνώση (δελτία τύπου και συνεντεύξεις των showrunners, γενικά) και τι όχι (ο Ausiello, ειδικά), αλλά εντάξει τώρα.

Στα συν να σημειώσουμε και την παρουσία μιας στρατιάς από generic γκομενίτσες/it girls/τραγουδίστριες/ηθοποιούς/μοντέλα/cw faces τύπου Ashlee Simpson, Katie Cassidy, Jessica Lucas και την Jessie από το Terminator: The Sarah Connor Chronicles, λίστα που συνιστά ΠΟΛΥ καλύτερο κάστινγκ από το αδιάφορο αντίστοιχο του 90210. Οπότε το Melrose μπορεί να έχει μια αιχμή εκεί έναντι του βαρετού ξαδέρφου του.

Σε κάθε περίπτωση είναι ισχυρός contender για τον τίτλο του χειρότερου show της χρονιάς, απλά βρίσκω εκ των προτέρων μερικές φτηνές δικαιολογίες για να λέμε στους εαυτούς μας όταν θα βλέπουμε τα 2-3 πρώτα επεισόδια μέχρι η ντροπή να μας γονατίσει και να αποσυρθούμε ησύχως στη γωνία μας επαναλαμβάνοντας στον εαυτό μας όλα τα ΗΒΟ show που βλέπουμε ή έχουμε ποτέ δει. (Το True Blood δεν μετράει, FYI.)

.

Melrose Place remake: What about Al Gore...?


To CW όχι μόνο προχωρά ακάθεκτο με το σχέδιό του να αναβιώσει το 'Melrose Place' (επειδή το '90210' δούλεψε τόσο καλά γι'αυτούς), αλλά φέρνει και ολόκληρο κάτοχο Όσκαρ για να σκηνοθετήσει τον πιλότο του! Ο Davis Guggenheim, με προϋπηρεσία σε 'Deadwood', '24' και Al Gore (σκηνοθέτησε το βραβευμένο 'The Inconvenient Truth') θα βάλει μπρος το remake, αφήνοντας τη φαντασία μας να οργιάζει σχετικά με τo subplot που θα θέλει την Amanda να κρεβατώνει και στη συνέχεια να εκβιάζει ισχυρό πρώην πολιτικό ο οποίος θα φέρει ύποπτα έντονη ομοιότητα με εκείνον τον τύπο που άκουγε κλάμματα φαλαινών σε εκείνο το επεισόδιο '30 Rock'.

Dream TV waiting to happen λέμε.

.

Today in *GASP*

Ξυπνάς το πρωί με την ησυχία σου, περιμένεις να ψηθεί το 'Shield', και όσο ετοιμάζεται ο καφές σερφάρεις κανά σάιτ να δεις τι συνέβη στον κόσμο του ίντερνετ όσο εσύ κοιμόσουν, και τότε σε δύο διαδοχικά tabs αντικρύζεις τα εξής σοκ, το ένα μετά το άλλο:

To CW ετοιμάζει update για το 'Melrose Place'!

H Lionsgate αναζητά διαθέσιμους showrunners για πιθανή αντικατάσταση του Matthew Weiner στο 'Mad Men'!


Whu-- huh?

Eλπίζω αύριο το πρωί να μην ξυπνήσουμε στην είδηση οτι ο Weiner θα αναπτύξει τη νέα βερσιόν του 'Models, Inc.'

R.I.P. Aaron Spelling

Σε ηλικία 83 ετών πέθανε τα χαράματα ο τηλεοπτικός θρύλος Aaron Spelling. Ανάμεσα στις χιλιάδες τηλεοπτικές ώρες που παρήγαγε, συμπεριλαμβάνονται μερικές από τις πιο σημαδιακές σειρές στην ιστορία της τηλεόρασης, όπως τα Charlie's Angels, Fantasy Island, Dynasty, Beverly Hills, 90210 και φυσικά το Melrose Place. Δε θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε πως ο Spelling είχε μια σειρά απόλυτα χαρακτηριστική για κάθε μία από τις 3 τελευταίες δεκαετίες.

Φυσικά, όσο σημαντικά ήταν τα camp αριστουργήματά του (Angels), ή οι τραβηγμένες από τα μαλλιά σαπουνόπερες-σημείο αναφοράς (Dynasty, Melrose), αυτό που πραγματικά θα τον κάνει αθάνατο είναι το νεανικό δράμα Beverly Hills, 90210 το οποίο στην ουσία δημιούργησε, ή έστω καθόρισε ολοκληρωτικά, ένα νέο είδος. Περισσότερο από μια δεκαετία μετά την ακμή της, αυτή η σειρά παραμένει μέτρο σύγκρισης για οτιδήποτε -καλό ή κακό- κινείται σε αυτό το χώρο.

Πιο πρόσφατες δουλειές του Spelling ήταν μερικά από τα χειρότερα δείγματα τηλεόρασης (Charmed, 7th Heaven), αλλά τίποτα που έκανε μετά το 90210 δε θα μπορούσε να του αφαιρέσει την αναγνώριση ως έναν από τους ανθρώπους που σημάδεψαν αποφασιστικά την εικόνα του μέσου. Ήταν ένας από τους σπουδαίους.