Lost: Going all Dr. Manhattan?


Spoilers για ένα απλά κα-τα-πλη-κτι-κό επεισόδιο Lost.

Αρνούμαι να δεχτώ οτι το επεισόδιο που είδα την περασμένη εβδομάδα, και αυτό εδώ, ανήκουν στην ίδια σειρά. Πρόκειται περί σχιζοφρένειας, δεν το συζητώ! Στο "Not In Portland" είχαμε σε πλήρη ανάπτυξη όλα τα κλισέ που έχουμε μάθει να μισούμε στο Lost, την απουσία απαντήσεων, την εισαγωγή νέων κρυπτικών ημι-στοιχείων, τη γέννηση επιπλέον ερωτήσεων, είχαμε χαρακτήρες να φέρονται ακατανόητα, είχαμε χαρακτήρες να στέκονται σοβαροί (πάντα σοβαροί!) και να μη μιλάνε μεταξύ τους (θεός φυλάξοι! Τότε μπορεί να τους ξεφύγει και καμιά actual απάντηση!), είχαμε δραματουργικές ευκολίες μέσα από γεγονότα τραβηγμένα από τα σαπουνοπερατικά μαλλιά τους... Κοινώς, ήταν το σύνηθες Lost του τελευταίου ενός χρόνου.

Και ξαφνικά ήρθε η επιφοίτηση? Ήρθε η έμπνευση? Ξαφνικά οι σεναριογράφοι παίζουν με τη φόρμα, την οποία έχουμε βαρεθεί μέχρι δακρύων. (το flashback ούτε ακριβώς flashback είναι, ούτε έρχεται σε μικρές, ενοχλητικές και ασύνδετες δόσεις-- καταλαμβάνει λίγο-πολύ όλο το επεισόδιο.) Ξαφνικά έχουμε αληθινά twists, έχουμε νέες θεωρίες πέραν του κουρασμέεεεενου ψευδο-ψυχολογικο-επιστημονικού angle, έχουμε απαντήσεις για hints που έπεσαν όχι περισσότερο από 5-6 επεισόδια πιο πριν! Hey... "Unidentified Show", πες μας ποιο είσαι, και πες μας τι έκανες με το Lost!

O Desmond λοιπόν ζει μια ακαθόριστα cool εμπειρία μετά την καταστροφή του hatch, σε μια εξέλιξη που μου θύμισε τις παλιές καλές εποχές της σειράς, τότε που οι παραγωγοί δεν σκόνταφταν ο ένας πάνω στον άλλον για να δικαιολογήσουν το παραμικρό χρησιμοποιώντας καθαρή επιστήμη. Τι έκανε ο Desmond? Αποκολλήθηκε από το χρόνο? Μάλιστα! Αποκολλήθηκε από το χρόνο! Γιατί να μην αποκολληθεί δηλαδή? Το Wire παρακολουθούμε?

Δεν έχω κρύψει τη γνώμη μου οτι οι καλύτερες στιγμές του Lost εδώ και δυο σεζόν, έχουν έρθει όταν αφήνεται να κυλιστεί μέσα στην υπέροχη αφέλεια μιας Marvel-esque επιστήμης, μιας επιστήμης δηλαδή που θα έβγαζε μια χαρά νόημα σε μια παράλληλη διάσταση από τη δική μας (και μια σαφώς πιο διασκεδαστική διάσταση, πρέπει να πω). Εκεί, η απελευθέρωση ενός συμπιεσμένου μαγνητικού πεδίου από ένα άτομο που βρίσκεται στο επίκεντρο του πεδίου αυτού, έχει ως αποτέλεσμα της χωροχρονική μετατόπιση του εκτός της συνεχούς ροής του χρόνου και χώρου, τέτοια ώστε να είναι ικανός να βιώνει ταυτόχρονα το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του. Ορίστε! Απλούστατο. Υπέροχο. Διασκεδαστικότατο. Ποιος μπορεί να πει οτι δε βγάζει νόημα? Πιο πιστευτό μου είναι αυτό, παρά οι "ρεαλιστικές" αντιδράσεις του Jack στα όσα βλέπει να συμβαίνουν γύρω του.

Η ουσία είναι οτι ο Desmond προσπάθησε να ξαναζήσει τη ζωή του (ή κάτι τέτοιο φαντάστηκε, σε μια προσπάθειά του να εκλογικεύσει τη δειλία του) αλλά κατέληξε στα ίδια αποτελέσματα. Και, όπως του εξήγησε και η φρικιαστική Fionula Flannagan από τους "Others", αυτό θα συμβαίνει πάντα. Η πορεία του σύμπαντος είναι περίπου σαν ενα ψηφιδωτό, αδύνατο να αλλοιωθεί, και όποτε εμφανίζεται μια ανωμαλία σαν τον κύριο Hume τότε το σύμπαν πολύ απλά θα κάνει ό,τι διορθωτικές κινήσεις χρειάζονται ώστε να πραγματοποιήσει το αρχικό του σχέδιο.

Ναι, είναι εντελώς "Final Destination" (αλλά με καλύτερα twist και καλύτερους ηθοποιούς) και σχηματίζει ένα παντελώς μοιρολατρικό worldview, αλλά μήπως το ίδιο δεν συνέβαινε και στο "Watchmen", με τον Dr. Manhattan να είναι εκεί ό,τι πιθανώς είναι ο Desmond εδώ? Ο Henry Ian Cusick έχει καταφέρει να μεταδόσει ακόμα και τη μελαγχολία στο βλέμμα του γαλάζιου δόκτωρα, τη μελαγχολία που πηγάζει από τη θλιβερή γνώση τόσο του μέλλοντος, όσο και της αδυναμίας του οποιουδήποτε να το αλλάξει.

Ξέρω οτι σε δύο ή τρεις εβδομάδες θα γίνει κάτι παντελώς ακραίο, ή θα δούμε κάποιον χαρακτήρα να κρύβει απαντήσεις με παράλογο τρόπο, ή πολύ απλά θα ξαναδούμε εκείνον τον φρικτό τύπο, τον Paolo, και θα επιστρέψουμε πάλι εκεί που ήμασταν, αλλά για την ώρα, αυτό το επεισόδιο με έκανε να ξαναπιστέψω στο Lost. Σπουδαία δουλειά.

8 σχόλια:

  1. μου θύμισε μάτριξ!!
    φοβερό φινάλε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι! Με τη Fionnula Flanagan στο ρόλο του Morpheus! (LOL)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. This is how Drew Goddard fucks! Anyway, otan to eblepa thymomoun to allo pou eixes pei, sto telos tis 2, oti tha itan oraio an telika to Lost itan to love story tou Desmond kai tis Penelope (something like that, to eixes thesei much better!)
    I love Desmond. Elpizo o Charlie na pethanei giati einai o xeiroteros xaraktiras. Tis anafores sto Watchmen den tis epiasa giati -guess what!- den mou to edoses pote. *snif*

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. O Drew Goddard, το συνειδητοποίησα τις προάλλες, έγραψε μέσα στο στο 2006 ακριβώς τρία επεισόδια, και βρέθηκαν και τα τρία στην 50άδα μου. Και από όσο το κόβω, κι ετούτο εδώ την ίδια μοίρα θα έχει. Ο άνθρωπος είναι εγγύηση.

    Re: Desmond-Penelope. Βασικά το είχα διαβάσει από τον Doc Jensen, αλλά κάπου το είχα βρει και καλύτερα διατυπωμένο. Pity. Ένα φοβερό quote χάθηκε στη λήθη.

    (χάνεσαι στη λήθη? πέφτεις στη λήθη? είσαι σε λήθη? δεν είμαι σίγουρος. και τώρα έγραψα τη λέξη τόσες φορές που έχασε το νόημά της. λήθη. γελοία λέξη.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Όντως από τα πολύ καλά επεισόδια. Ο Desmond μ'άρεσε από την αρχή σαν χαρακτήρας και πραγματικά πλέον έχει τον καλύτερο ρόλο στο νησί. Καλύτερο ακόμα και από τον προσωπικό μου favourite, τον Hunter-Shaman Locke (σαν pitch για action figure δεν ακούγεται αυτό; :P)!

    Αν με χάλασε κάτι, αυτό είναι το ότι αφενός δεν ξέρω κατά πόσο είχαν κάτι τέτοιο από την αρχή στο νού τους για το νησί ή είναι ένα concept που κλασσικά έβγαλαν απ' τον κώλο τους τελευταία στιγμή και αφετέρου (και most importantly) κατά πόσο θα follow through. Αν ξεχαστεί η ιδέα μέχρι το τέλος της 3ης σαιζόν θα δυσαρεστηθώ. Πολύ.

    Ty, "χάθηκε στη λήθη" είναι ΟΚ. Not so much τα άλλα δύο. Λήθη rocks. :P

    Πόσο ΘΕΟΣ είσαι που έκανες Watchmen reference!!! Doc Manhattan rulz.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. O Dr. Manhattan είναι ένας από τους 2-3 αγαπημένους μου χαρακτήρες από οποιοδήποτε κόμικ, ever. Θυμάμαι όταν το Watchmen πήγαινε να γίνει ταινία και ο Joel Silver είχε λυσσάξει να δώσει το ρόλο στον Schwartzenegger. Eίχα εφιάλτες για πολύ καιρό μετά.

    Eνώ γενικά είμαι πολύ σκεπτικός απέναντι στις δηλώσεις των showrunners οτι τα έχουν όλα σχεδιασμένα, κλπ, κλπ, αυτή την παλαβομάρα που έκαναν με τον Desmond την πιστεύω! Μοιάζει δηλαδή με κάτι που θα είχε πετάξει ως ιδέα ο JJ Abrams όταν ακόμα ήταν showrunner της σειράς, και το οποίο θα στεκόταν δίπλα στις δυνάμεις του Walt ή το υπερφυσικό νησί.

    Hunter-Shaman Locke(σαν pitch για action figure δεν ακούγεται αυτό; :P)
    Σύντομα, στην ίδια σειρά:
    Prom Queen Locke
    Tea Party Locke
    Wheelchair-bound Locke (wheelchairs sold separately)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Το φινάλε συμφωνώ κι εγώ ότι ήταν φοβερό. Για το υπόλοιπο επεισόδιο δεν είμαι τόσο σίγουρη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πιστεύω οτι σε επόμενα επεισόδια θα ασχοληθούν κι άλλο με τη φύση του χρόνου (ή κάτι τέτοιο). Δηλαδή δε θεωρώ οτι έχουν απαντήσει όντως κάτι τώρα, απλά οτι έχουν σπείρει τους σπόρους για μια ενδιαφέρουσα νέα κατεύθυνση. Θα δείξει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή