Εξηγούμαι μετά το άλμα (αν και μάλλον καταλάβατε σε τι αναφέρομαι).
Χωρίς πολλά λόγια, ιδού όλο το storyline του Abed από το επεισόδιο. Ποιο storyline θα μου πεις, αφού δεν τον είδαμε καθόλου, και στο τέλος τον ρώτησε η Shirley τι έκανε, και είπε “Not much”. Well, guess again. Και, κυρίως, κοίτα στο background.
Εντάξει; Πόσα ναρκωτικά;
Περιέργως πρόσεξα την background περιπέτεια του Abed από την πρώτη της κιόλας σκηνή, στο cold open του επεισοδίου, οπότε σε όλη την πορεία του 20λέπτου κάθε σκηνή με τον Abed ήταν το διαρκές highlight. Η ταπετσαρία έκλεβε συνεχώς την παράσταση από ό,τι συνέβαινε στο μπροστά μέρος της σκηνής.
Δε νομίζω να διαφωνεί κανείς πως αυτό ήταν, σαν επεισόδιο, όσο πιο κοντά μπορεί να φτάσει το Community στη δομή του τυπικού sitcom: Ξεκάθαρα σκιαγραφημένο συναισθηματικό πρόβλημα για τον ήρωά μας, κάποιο παράλληλο b-story που ξεκάθαρα το αντικατοπτρίζει, 2-3 βαθείς διάλογοι που φέρνουν τον ήρωα σε πλήρη γνώση του προβλήματός του, και ευτυχής κατάληξη/διόρθωση της βλάβης.
Εντάξει. Αλλά αυτό συνέβαινε ανάμεσα σε γυναικείο oil wrestling (“That's why I came to Amnerica!”), στον Pierce που κουβάλαγε μαζί του μια lava lamp που νόμιζε πως ήταν η μάνα του, στον John Oliver που απωθούσε με το πεδίο του τον Chang από την τάξη κι από την καντίνα, στον John Oliver ξανά που όντας ανίδεος για την ανθρωπολογία (“Resulting in S-O-M-E-T-H-I-N-G”) αποφάσισε να βγάλει 40 λεπτά αναισθησιολογίας από τον κώλο του επειδή του γυάλισε η μαθήτρια (“Let's go with this”), και φυσικά στην Betty White που εξηγούσε το 'Inception' σε ιθαγενείς (!) αλλά στα αγγλικά, επειδή ο ένας ακόμα δεν το είχε δει (“Seriously?”).
Και φυσικά τον Abed που ξεγεννάει ένα μωρό στο background.
Εντάξει. Βλακείες γράφω τόση ώρα. Είπα 'μέτριο επεισόδιο'. Δεν υπάρχει μέτριο για το Community.
.
