Δεν είναι η πρώτη φορά που μια σειρά, ως αποτέλεσμα προφανώς μιας μίνι-απόγνωσης του στυλ "να βρούμε κάτι που δεν έχουμε δοκιμάσει!" αποφασίζει να φέρει κοντά δύο χαρακτήρες που ήταν μεν πάντα εκεί, αλλά ούτε που σου πέρναγε από το μυαλό ότι θα είχαν καλή χημεία.
Προσοχή, δε μιλάω εδώ για υπολογισμένα, αργά και μεθοδικά unlikely partnerships τύπου Buffy και Spike. Εννοώ ξυπνάω-μια-μέρα-και-δεν-έχω-ιδέες-άρα-ας-δοκιμάσω-κι-αυτό δεσμούς τύπου Monica και Chandler. Αυτό είναι το gold standard για το οποίο μιλάμε εδώ, ένα ζευγάρι που ήρθε από το πουθενά αλλά ήταν τόσο σωστό, όσο κι αν δεν το φανταζόσουν. Αν δεχτούμε ότι το άλλο άκρο είναι ο George με την Izzie στο Grey's Anatomy*, τότε πού στέκεται σε αυτό τον μετρητή ο Dan με την Blair;
(* Και είναι τόσο μακρινή ανάμνηση, τόσο οι Gizzie όσο και η 4η σεζόν εκείνης της σειράς γενικά, που αρχίζω να αναρωτιέμαι αν όντως υπήρξε. Έχω μια αμυδρή υποψία πως όταν το έβλεπα το έβρισκα ενδιαφέρον, αλλά η αίσθηση που τελικά μου έχει αφήσει -γιατί από actual αναμνήσεις, είπαμε, μηδέν- είναι ένα μεγάλο WTF.)
Ενδεχομένως εξαρτάται από το τι σκοπεύουν οι συγγραφείς να κάνουν με τους δυο τους. Για την ώρα είναι απλά φίλοι, που πηγαίνουν και βλέπουν Jacques Tati και σουλατσάρουν στην Madison Avenue διαφωνώντας για την αξία του έργου του Kenneth Anger:
-'Scorpio Rising' was a great movie.
-That dreck puts the 'ick' in 'esoteric'.
H χημεία τους είναι αδιαμφισβήτητη, τα back-and-forths τους είναι απολαυστικά, και γενικά οι σκηνές που μοιράζονται έχουν μια αίσθηση φρεσκάδας που, αναμενόμενα, λείπει από την υπόλοιπη σειρά. Είναι στην 4η σεζόν της εξάλλου, και μην ξεχνάμε τη διάθεση του Schwartz να καίει ιστορία αλύπητα. Άρα βρισκόμαστε εν μέσω storylines όπως 'Η Serena την πέφτει στον τύπο που άθελά της έβαλε στη φυλακή', 'H Lilly Bass είναι μια άκαρδη σκύλα', 'Ο πατέρας του Nate δυσκολεύει τη ζωή του γιόκα του', 'Ο Chuck κοιμάται με την κόρη του ανταγzzzzzz'.
Δίπλα σε όλα αυτά, οι σκηνές του Dan με τη Blair είναι χρυσάφι. Η σειρά έχει την ευφυία να το αναγνωρίζει, και στο προχθεσινό επεισόδιο, όπου οι δυο τους ανταγωνίζονται για μια θέση στο περιοδικό W, η δράση έκοβε εναλλάξ -και μάλιστα με ταχύτητα- ανάμεσα σε μια σκηνή στο W και σε μια σκηνή άλλου storyline. H κατάληξη μάλιστα αυτού του ανταγωνισμού (ο οποίος by the way είναι ο ορισμός του 'stretch') υπονοεί πως οι δυο τους έχουν στο μέλλον τους κάτι περισσότερο από μια περίεργα ακαταμάχητη φιλία.
Το αν η χημεία τους μπορεί να μεταφερθεί και σε κάποιου άλλου επιπέδου δεσμό, δεν το ξέρω, αλλά δε βλέπω για ποιο λόγο να μην συμβεί. Από την άλλη, δε θα ήταν άσχημη η ιδέα μιας διαρκούς, καθαρά πλατωνικής φιλίας σε μια σειρά που ξέρει να κάνει μόνο ερωτικές αλλαξοκωλιές. Όμως, ας είμαστε σοβαροί. Είναι το Gossip Girl. Όλοι ξέρουμε πού πάει αυτή η ιστορία.
Δεν το θυμίζω αυτό επειδή βλέπω κάποια αντιστοιχία ανάμεσα στους χαρακτήρες του OC και σε αυτούς του Gossip Girl, όμως βλέπω στην σχέση του Dan με την Blair την ίδια δυναμική. Πολύ σπάνια πιάνω τον εαυτό μου να υποστηρίζει κάπια τηλεοπτική 'σχέση', αλλά σε αυτή την περίπτωση, μετρήστε με ως φαν.
.
