guess the show

Xάζευα που λέτε το πρώτο επεισόδιο γνωστής κιτσάτης σειράς στο iPod μου και ξαφνικά μπροστά μου... αυτό. Τα πράγματα που θα κάνει ο άνθρωπος για να ζήσει. (Κι εκείνα που θα δει για να σκοτώσει ώρα στο λεωφορείο.)

.

Girls & Women

What? A blog's gotta make a living. :P

To Pushing Daisies θα αργήσει λίγο ακόμα γιατί έτυχαν πολλές έκτακτες δουλειές και δεν προλαβαίνω να το γράψω τώρα. Για την ώρα, σύντομα spoilers για Gossip Girl και Bionic Woman.

Gossip Girl:
Κάθε βδομάδα μου αρέσει και πιο πολύ, και δείχνει ακόμα να έχει πολύ-πολύ καύσιμο. Η Kelly Rutherford επιτέλους χαλαρώνει λίγο το snobby προσωπείο και γίνεται ξαφνικά πιο συμπαθής και ανθρώπινη από οποιαδήποτε 20-χρονη-που-παίζει-15-χρονη κοπέλα στο show. Κρίνοντας από το O.C. ήταν προφανές πριν καν δω ένα δευτερόλεπτο αυτής της σειράς οτι θα υπήρχαν τουλάχιστον δυο ενήλικοι χαρακτήρες με ζουμερό ρόλο, και η χημεία της με τον Rufus (I love the name, by the way!) επιβεβαιώνει τις προσδοκίες μου.

Η Jenny συνεχίζει να μου σπάει τα νεύρα, αλλά τουλάχιστον τώρα είναι στο δρόμο ενός κανονικότατου Bitch Makeover, οπότε θα είμαι ελεύθερος να την αντιπαθώ και επίσημα. That said, οι άθλοι στους οποίους την υπέβαλε η Blaire ήταν διασκεδαστικότατοι, δίνοντας και στην ίδια τη B την απαιτούμενη δόση bitchiness χωρίς να ξεπερνάει το όριο όπως με το outing της Serena. Μπορώ να τη δω να διατηρείται σε αυτό το επίπεδο για την υπόλοιπη σεζόν.

Πρόβλημα? Τίποτα που να μου χαλάει τον γενικότερο ενθουσιασμό, αλλά τα αγόρια της σειράς με προβληματίζουν. Ο Dan με τη Serena μοιάζουν, μετά το πρώτο τους επίσημο ραντεβού, να οδεύουν σε ξεκάθαρα Ryan-Marissa territory, και όλοι ξέρουμε πώς τελείωσε αυτό. Κοινώς, ήταν το μόνο βαρετό στοιχείο του επεισοδίου. Όσο για τον Chuck και τον Archibald, αρκεί να σκεφτούμε οτι έλειπαν από όλο το 40λεπτο, και προσωπικά δεν το κατάλαβα μέχρι που το διάβασα σε online σχόλια.

Bionic Woman:
Argh. Γιατί μου το κάνουν αυτό? Πόσο δύσκολο είναι δυο ταλαντούχοι δημιουργοί να παράγουν ένα συνεπές show? Αυτό εδώ ήταν και πάλι βαρετό, αναποφάσιστο σαν το δεύτερο επεισόδιο, με πολύ περισσότερο sister angst από όσο είμαι διατεθειμένος να ανεχτώ και χειρότερους διαλόγους από οτιδήποτε προηγήθηκε. Ένα επεισόδιο ο Jonas κάνει χιουμοράκι, στο επόμενο κάνει τον Arvin Sloane να μοιάζει με τον Xander Harris. Και μέσα σε όλα, ο Isaiah Washington αποφασίζει οτι για κάποιο λόγο θα μπορούσε ποτέ να είναι match για μια τύπισσα που έχει βιονικά μέλη αξίας-- πόσο είπαμε, Jonas?

Bottom line, έχω κουραστεί να βλέπω ένα διαφορετικό show κάθε βδομάδα, και δεν ξέρω πότε πρόκειται να σταματήσει αυτή η ιστορία. Σε 1-2 επεισόδια παρακάτω παραιτήθηκε ένας εκ των executive producers, και 1-2 μετά από εκείνο αντικαταστάθηκε από τον showrunner του Friday Night Lights (!) o οποίος έφερε μαζί του και 2-3 σεναριογάφους εκείνου του show. Αν με σταθερό δημιουργικό team το αποτέλεσμα είναι ως τώρα τόσο ασυνεπές, φανταστείτε τι θα γίνεται παρακάτω. Αγαπώ πολύ, αρκετό κόσμο που εμπλέκεαι με αυτό το show για να το παρατήσω, αλλά το βλέπω πολύ σύντομα να υποβιβάζεται σε Background Activity status, και όταν μια σειρά με μυθολογία παίζει ενώ κόβω βόλτες στο νετ, πόσο θα πάρει μέχρι να χάσω τη μπάλα? Damn, people.

Εξάλλου, για Background Activity υπάρχει το συνεπέστατα σαχλό κι ευχάριστο Dirty Sexy Money. Δεν έχεις μεγάλες απαιτήσεις, και το κάνει full-screen όποτε μυριστείς καμιά καλή σκηνή (δηλαδή οποιαδήποτε περιλαμβάνει τον Donald Sutherland ή τον Jeremy με την very hot socialite παράνομη affair του) αλλά κατά τα άλλα μια χαρά για όταν κάνεις δουλειές στο ίντερνετ. Unlike Bionic Woman. Damn.

Bionic Woman: Sisterhood

Καλύτερα αυτή τη βδομάδα, σωστά? Λιγότερη πλοκή, περισσότερος χαρακτήρας, ακόμα περισσότερη Katee Sakhoff. Δεν ξέρω πώς θα μοιάζουν τα επεισόδια χωρίς αυτήν, αλλά για την ώρα χαίρομαι που η σειρά βρίσκει κάπως το πάτημά της. Spoilers μετά το άλμα.

Δεν είναι απλά οτι οι σκηνές με την Sarah δε σε αφήνουν να κοιτάξεις αλλού, αλλά κι οτι μέσω της εξερεύνησης του χαρακτήρα της δυναμώνει και όλο το υπόλοιπο show. Μαθαίνουμε δηλαδή περισσότερα για την πρώτη Bionic Woman? Ε, άρα ουσιαστικά γνωρίζουμε καλύτερα και την τωρινή με τον χειρότερο τρόπο: το φόβο για το τι μπορεί να την περιμένει στο σκοτεινό μέλλον της. Ήταν η Sarah απλώς το δοκιμαστικό μοντέλο που χάλασε και μετατράπηκε σε αυτό το ανήθικο και ψυχρό πλάσμα που είναι σήμερα? Κι αν ναι, ποιος εγγυάται πως το ίδιο δε θα συμβεί και στη Jamie?

H Michelle Ryan μου αρέσει περισσότερο επεισόδιο με επεισόδιο (ακόμα η Sakhoff βέβαια κερδίζει τις εντυπώσεις στις σκηνές που μοιράζονται οι δυο τους, αλλά απ'την άλλη έχει και πιο αβανταδόρικο ρόλο) και αυτό ίσως οφείλεται στο οτι είναι πιο σαφές και στην ίδια τι υποτίθεται πως πρέπει να κάνει. Τα σενάρια βελτιώνονται, καθώς αυτό εδώ δεν είχε σχέση με το unfocused Alias-rip-off της περασμένης βδομάδας. Η ανάπτυξη των χαρακτήρων έρχεται στην πρώτη θέση αφήνοντας την χαζο-πλοκή απλώς να γεμίζει τα κενά, κι όχι το αντίθετο. Supporting ρόλοι σαν του Miguel Ferrer ή της Molly Price αναπνέουν περισσότερο καθώς δεν υπάρχουν απλώς για exposition ή για να εξυπηρετούν την υπόθεση. Ο Ferrer έχει actually 3-4 αστείες ατάκες εδώ, ενώ η Price είναι πολύ πιο συμπαθής όταν παίζει την αβίαστα σκληρή ψυχολόγο από όταν κουβαλάει όπλα και τρέχει άκομψα σε προχειροστημένες σκηνές δράσης. (Η ατάκα με τη λεσβία ήταν slam dunk, επίσης.)

Κι όλα αυτά έρχονται απλώς ως συμπληρώματα ως προς το κέντρο του show, που επιτέλους μοιάζει έστω και λίγο με αυτό που ο David Eick έλεγε πως ήθελε να το κάνει. Δηλαδή, το πώς η διαδοχή των γενεών αλλάζει τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία, και το συσχετισμό δυνάμεων με τον άντρα, όπως εκφράζονται μέσω της παρουσίας της Jamie ως ουσιαστικό father figure για την αδερφή της, την προσπάθειά της να ξεφύγει από τη μοίρα της Sarah, αλλά και μια επικείμενη -υποθέτω- επανάστασή της απέναντι στα αφεντικά της που με το έτσι θέλω την μετέτραψαν σε ό,τι οι ίδιοι ήθελαν. Θα είναι μεγάλο βήμα για το Bionic Woman αν καταφέρει να αναπαράγει, εκτός από το ύφος και τη δομή του Alias, και τη θεματική του της δυναμικής γυναίκας που ελίσσεται και ανεξαρτητοποιείται μέσα σε ένα σύστημα ελεγχόμενο από όλους τους άντρες που ήθελαν να ελέγξουν τη ζωή της.

Δεν είναι κάτι εύκολο αυτό, αλλά τουλάχιστον νιώθω επιτέλους να καταλαβαίνω τι στα κομμάτια είναι αυτό το show, και σίγουρα έτοιμος να του δώσω περισσότερο χρόνο για να με πείσει απόλυτα. Παράλληλα, αρχίζει να αναπτύσσεται μια ενδιαφέρουσα μυθολογία, κυρίως χάρη στην παρουσία του Mark Sheppard (ο faux τυφλός δικηγόρος του Gaius Baltar στο Battlestar Galactica) στο ρόλο του πατέρα του Will, κάτι που μου κάνει ως λίγο κουφό βέβαια γιατί ο ηθοποιός είναι στα 40 του και άντε ο Will να ήταν, πόσο, 30? Anyway. Άλλο ένα ενδιαφέρον σημείο συζήτησης είναι το ατύχημα που είχε η Sarah πριν γίνει κι αυτή bionic. Έμμεσα αποτελεί για μένα επιβεβαίωση του προμελετημένου χαρακτήρα της μετατροπής της Jamie. Emergency procedure, my ass: και οι δύο τράκαραν με τον ίδιο τρόπο? Jonas, may I have a word...?

Grey's post Isaiah, Isaiah post Grey's

Ήμουν βέβαιος οτι το stint του Washington στο Bionic Woman θα ερχόταν πιο κοντά στα sweeps του Νοέμβρη για να εκμεταλλευτεί την τσάμπα διαφήμιση, αλλά τελικά ξεκίνησε στο δεύτερο επεισόδιο. Συμπτωματικά δηλαδή, την ίδια βδομάδα που η μητέρα του Preston Burke πέρασε μια βόλτα από το Seattle Grace για να πει σε όλους πόσο κρετίνοι είναι.

Και αυτή είναι η φτηνή δικαιολόγηση του γιατί χώνω δυο παντελώς άσχετα shows στο ίδιο post. Aκολουθούν spoilers για Grey's Anatomy, Bionic Woman και ολίγον από Gossip Girl. (Για αυτό δεν θα επιχειρήσω καν. Απλά είναι εκεί. LOL)

Bλέπω σε πολλές συζητήσεις οτι το 2ο Grey's Anatomy της σεζόν είναι πιο δυνατό από την πρεμιέρα, και πιο κοντά στις δυνατότητες της Shonda Rhimes κτλ κτλ. Δεν πέρασα άσχημα, αλλά αν ως δυνατότητες της Rhimes θεωρούμε κατακουρασμένα και επαναλαμβανόμενα storylines, όπως και αφήγηση που δίνει νέα διάσταση στο un-subtle, τότε φαντάζομαι ο λαός έχει δίκιο. Εγώ, μετά το πρώτο λεπτό του επεισοδίου ευχόμουν κανείς από τους ασθενείς να μην έχει σχέση με ναρκωτικά γιατί θα ήταν τόσο έυκολο και προφανές, και η Rhimes πήγε και μας έδωσε ΠΕΝΤΕ ασθενείς που σχετίζονταν με τις ουσίες που δύο από αυτούς παρήγαγαν στο διαμέρισμά τους. Ωιμέ. Και τι τρέχει με αυτό το αστείο πλέον Mer-Der drama? Έχασα το μέτρημα πόσες φορές χωρίσαν και ξανασμίξανε (υπό διάφορες έννοιες) μέσα στο ίδιο επεισόδιο. Όσο για το τρίο Geroge-Izzy-Callie, ό,τι είναι να γίνει, ας γίνει γρήγορα για όνομα του θεού.

Παρ'όλ'αυτά η παρουσία της mama Burke έδωσε έναν ασυνήθιστο τόνο στη σειρά, βασικά σχολιάζοντας κάθε τραγικό φέρσιμο των χαρακτήρων στην περασμένη σεζόν. Το πώς η Meredith βρίσκει τρόπο να τα κάνει όλα να περιστρέφονται γύρω από αυτήν, την λάθος απόφαση του George να παντρευτεί την Callie, τις ρίζες του ατελείωτου και αχρείαστου δράματος της σχέσης του Derek και της Meredith... Πλαισιωμένο από τυπικά υπέροχες Grey's στιγμές (σαν αυτή με το ξέσπασμα της Bailey στον Alex, με ένα μίνι ρεσιτάλ από τη συγκλονιστική Chandra Wilson, ή τις πάντα ζεστές μικρές στιγμές ανάμεσα στους δύο πρώην -νυν?- καλύτερους φίλους, Derek και Mark) αυτό το commentary μου έδωσε κάποιες ελπίδες για ένα οριστικό ξεμπέρδεμα στα 2-3 κύρια προβλήματα της σειράς, μέσα στα αμέσως επόμενα επεισόδια. Να ελπίζω?

Στο Bionic Woman είχαμε τον ίδιο τον Preston Burke και όχι απλώς το πνεύμα του, και ομολογώ οτι χαίρομαι που ξαναέχουμε τον Isaiah Washington στις οθόνες μας. Η εισαγωγική σκηνή για τον χαρακτήρα ήταν cheesy as hell βέβαια, αλλά η παρουσία του είναι τόσο έντονη που δίνει στη σειρά μια αίσθηση σημαντικότητας η οποία απουσιάζει. (τουλάχιστον σε σκηνές άλλες από τις Katte Sakhoff.) Παράλληλα, ο απίστευτα απότομος θάνατος του βαρετού αρραβωνιαστικού της Jamie από τον πιλότο υποπτεύομαι πως οφείλεται στην επανεφεύρεση του χαρακτήρα του ως αυτόν του Washington, oπότε με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια.

Το story arc του βέβαια δεν έχει μπει ακόμα στο ζουμί, καθώς το κύριο βάρος του επεισοδίου έπεφτε στην επανεισαγωγή των βασικών concepts της σειράς. Σε τόνο βέβαια αυτό το δεύτερο μέρος διέφερε σχεδόν ριζικά από το πρώτο, καθώς η μεν Jamie ήταν ένας διαφορετικός άνθρωπος (πολύ πιο χαλαρή και σίγουρη για τον εαυτό της, και με μια πολύ πιο αβίαστη ερμηνεία από τη Michelle Ryan) και το δε κεντρικό στόρι έδειξε να μετατοπίζεται από τους κακούς συνωμότες που την εκμεταλλεύονται σε ένα υβρίδιο Alias/Nikita όπου μια καλο-κακή οργάνωση στέλνει ένα ανίκητο θηλυκό να μάχεται για να σώσει τον κόσμο, or something.

Παρεμπτιπτόντως εμένα αυτό όλο δε με χαλάει καθόλου, ιδιαίτερα από τη στιγμή που υπάρχουν και μερικά potentially ενδιαφέροντα side-stories να ψήνονται (αυτό της Sarah, και της εξέλιξης της σχέσης της με την Jamie είναι βέβαια το κυριότερο) απλώς θα ήθελα να μην έχουν προσπεραστεί τόσο γρήγορα κάποια πράγματα για χάρη της πλοκής. Η Jamie συμβιβάζεται υπερβολικά ανώδυνα και ταχύτατα με τα νέα δεδομένα, ενώ ο θάνατος του αρραβωνιαστικού της είναι λες και δεν συνέβη ποτέ. Kαθώς όμως τα arcs θα αρχίσουν να ζεσταίνονται και η σειρά να πατάει στα πόδια της με πιο μεγάλη βεβαιότητα, περιμένω κάτι εντυπωσιακότερο.

(By the way, coolness points για το φανταστικό "Serenity" homage. Στον τόπο του -χημικού- εγκλήματος, η Jamie ανακαλύπτει όλη την πόλη νεκρή, με τους ανθρώπους απλώς να έχουν πεθάνει στις θέσεις τους, not unlike planet Miranda. Οπότε η τηλεόραση που έπαιζε την ταινία του Joss Whedon -και συγκεκριμένα την σκηνή της απόδρασης από την Miranda- δεν ήταν καθόλου τυχαία ως αναφορά.)

Και δυο λέξεις για το Gossip Girl, που συνεχίζω να παρακολουθώ ευλαβικά (από τα πιο enjoyable 40λεπτα της βδομάδας) αλλά όπως το περίμενα, δεν βρίσκω πολλά πράγματα να σχολιάσω. Αλλά από την άλλη, τι μπορείς να πεις για τη σειρά που δεν το λέει η ύπαρξη σχολικής χορωδίας που τραγουδάει το "Glamorous" της Fergie? Βρήκα επίσης φανταστική τη σκηνή στο mixer όπου η Blair μένει κυριολεκτικά με το στόμα ανοιχτό όταν συνειδητοποιεί πόσο σκύλα ήταν πριν μια στιγμή, μου άρεσε το φόρεμα της Serena στο ίδιο event, και ξεχώρισα επίσης όλες τις σκηνές με έντονη father-son dynamic, γιατί μου θύμιζαν το O.C. που μου λείπει, γαμώτο.

Women and soap

Άλλος ένας σκασμός από πρεμιέρες σήμερα, με 4 νέα shows να φωνάζουν για προσοχή. Το Bionic Woman συζητιέται πολύ τελευταία λόγω των συνεχών αλλαγών που συμβαίνουν πίσω από τις κάμερες, αλλά ο πιλότος εξακολουθεί να είναι ένας από τους 3-4 αγαπημένους μου για φέτος και στο δημιουργικό υπάρχει πολύ ταλέντο. Μόλις δω τον revised πιλότο θα περάσω για σχόλια επιπλέον του pilot watch entry.

Μια άλλη βιονική γυναίκα είναι η Addison Montgomery, αλλά είναι παγιδευμένη σε αυτό που μοιάζει να είναι το πιο απογοητευτικό νέο show της σεζόν. Παρ'ότι όμως ο περσινός backdoor pilot δε μου άρεσε καθόλου, θα δώσω τελικά τουλάχιστον δυο βδομάδες στη Shonda Rhimes να μου αλλάξει γνώμη.

Οι άλλες δύο νέες σειρές της μέρας είναι το τρομακτικά αδιάφορο Life (ο Ηouse αστυνομικός!) και το Dirty Sexy Money που δείχνει να είναι το πιο ενδιαφέρον από όλα τα καινούρια soapy δράματα του ABC. Πιλότο δεν είχαμε δει το καλοκαίρι, αλλά σχολιασμός σίγουρα θα υπάρξει σήμερα-αύριο.

Kαι για να μην κάνω ξεχωριστό σχολιασμό αύριο μόνο γι'αυτό, το επίσης σαπουνάτο Big Shots του ABC κάνει πρεμιέρα απόψε, με το χειρότερο hype που θυμάμαι να είχε ποτέ σειρά τα τελευταία χρόνια, και τον Rob Thomas της Veronica Mars να έχει βρεθεί κάπως μπλεγμένος σε αυτό ως consulting producer. Όποιος νομίζει οτι έλειπε από τη ζωή του μια αρσενική βερσιόν του Sex & the City, ας το δοκιμάσει να μου και πώς του φάνηκε. :P

UPDATE: Δεν το πιστεύω οτι σειρά που actually μου αρέσει θα αποτελέσει *gasp* ratings hit! To Bionic Woman άνοιξε με 13.5 μύρια θεατές, a.k.a. λιγότερο από ένα μύριο πίσω από το πολυδιαφημισμένο και πολυσχολιασμένο και γενικώς πολύ Private Practice, a.k.a. τους περισσότερους θεατές για φετινή πρεμιέρα ως τώρα, a.k.a. τα περισσότερα ζευγάρια μάτια που συγκέντρωσε πρεμιέρα σειράς σε Τετάρτη το NBC από το '99 με τον πιλότο ενός κάποιου West Wing. OK, έχω επισήμως εντυπωσιαστεί.

Μετά το άλμα ακολουθούν μερικά σχόλια για τη νέα εκδοχή του πιλότου.

Να ξεμπερδέψω με το πιο προφανές πράγμα άξιο σχολιασμού, δηλαδή τη ριζική επαναδημιουργία του χαρακτήρα της αδερφής της Jamie. Αγαπώ τη Mae Whitman πάρα πολύ συνεπώς ήμουν εξαρχής αρνητικά προκατειλημμένος, και το αποτέλεσμα νομίζω δικαιώνει τους φόβους μου. Δεν είναι καλά και ντε οτι πήραν μια πιο εύκολη οδό, πετώντας στα σκουπίδια την αναπηρία της αδερφής της Jamie, καθώς κανείς δεν τους υποχρέωνε εξαρχής να τη συμπεριλάβουν στο scipt, πέραν μιας τεχνικότητας.

(Σε κάποιο επερχόμενο στόρι η Jamie θα έπρεπε να αποσπάσει πληροφορίες από έναν... πίθηκο, για να το κάνει αυτό θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει νοηματική, και για να δικαιολογήσουν οι παραγωγοί το πώς γνωρίζει νοηματική, αποφάσισαν να της δώσουν μια κωφάλαλη αδερφή. Όταν ο πίθηκος και το storyline του έφυγαν για το καλάθι των απορριπτέων ιδεών, το ίδιο συνέβη και με την κωφάλαλη αδερφή.)

Αυτό που με ενοχλεί σε αυτή την επανευφεύρεση είναι ο τρόπος με τον οποίο η υπέροχη σχέση των δύο κοριτσιών ξεριζώνεται βιαίως για να πάρουμε αντ'αυτής μια ακόμα τυπική δυναμική αντιδραστικού ανήλικου-προβληματισμένου αλλά ευαίσθητου ενήλικου που έχω βαρεθεί πια να βλέπω. Όταν άκουσα πια την ατάκα "You're not my real mother" έκανα τέτοιο eye-roll που με πόνεσαν τα μάτια μου. Ξεκαθαρίζω, μπορεί αυτή η σχέση να εξελιχθεί σε κάτι θαυμάσιο και υπέροχο, και δεν αμφιβάλλω καθόλου οτι θα γίνει αυτό, όμως φανταστείτε πόσο ξεχωριστό θα μπορούσε να είναι αυτό που θα είχαμε αν παρέμεναν στον αρχικό τους συνδυασμό, με μια σχέση όχι τόσο συμβατική και μια ηθοποιό σίγουρα όχι τόσο τυπικά όμορφη όσο η Lucy Hale, αλλά με αληθινά acting chops, διάολε. (Για όποιον νομίζει πως η Mae Whitman αξίζει μόνο για τα κωμικά της προσόντα, ας δει το σύντομο Thief του FX και θα καταλάβει από πού πηγάζει όλη αυτή η απογοήτευσή μου.)

Το υπόλοιπο επεισόδιο είναι λίγο-πολύ ίδιο, πέραν των συνηθισμένων αλλαγών στο soundtrack (με ένα μεγάλο faux-pas, μάλιστα, τη χρησιμοποίηση του ιερού "Breathe Me" κάτι που θα όφειλε να είναι απαγορευμένο) και κάποιων ελαφρώς άτεχνων πετσοκομμάτων στο μοντάζ για να έρθει ο πιλότος στα επιθυμητά χρονικά όρια. Ήλπιζα οτι κάποια εφέ θα είχαν τελειοποιηθεί περισσότερο από την αρχική βερσιόν που είχαμε δει το καλοκαίρι, αλλά δυστυχώς δεν συνέβη αυτό.

Δε θέλω να βγω αρνητικός εδώ, απλώς σημειώνω κάποιους προβληματισμούς μου για μια σειρά που δεν έχω καμία αμφιβολία οτι θα απολαύσω πάρα πολύ. Για περισσότερα σχόλια περί του πιλότου τσεκάρετε το pilot watch entry, στο οποίο κατά βάση εξυμνώ όλα τα υπόλοιπα aspects αυτού του πιλότου. Μου άρεσε η Ryan, η Sakhoff ήταν φανταστική, η σκηνή μάχης στη βροχή ήταν τέλεια, η συνωμοσία μοιάζει σωστά δουλεμένη και ξέρω οτι θα είναι σωστά δουλεμένη (αυτό το εγγυάται η παρουσία του Jason Smilovic στη θέση του showrunner), και οι παράλληλοι που μοιάζει διατεθειμένο το show να τραβήξει είναι αρκετά ενδιαφέρουσες. (σαν μικρό hint ήταν η φαινομενικά throwaway ατάκα της μικρής στο αυτοκίνητο όταν βλέπει τη Jamie να τρέχει σαν τον Flash: "I just thought it was cool that a girl could do that.")

Μe likey.

Back for more!

Ο Jon Stewart θα ξανακάνει τα Όσκαρ ευχάριστα μετά το περσινό υπνωτικό χάπι, συνδυασμός μιας καρα-προβλέψιμης βραδιάς και μιας ανέμπνευστης παρουσίας από την Ellen DeGeneres. Eλπίζω μόνο να μην κουβαλάει μαζί του το ίδιο άστρο που είχε επιτρέψει τότε στο Crash να επικρατήσει του Brokeback Mountain.

Σε άλλα νέα, η θεαματικότητα για το άθλιο Tell Me You Love Me ήταν φριχτή, κάτω του εκατομμυρίου, κάτι που μάλλον κάνει το ΗΒΟ να εύχεται να είχε ακόμα στον αέρα το John From Cincinnati. Άντε, να κάνουμε χώρο για το True Blood του Alan Ball τώρα.

Και μιας που έκανα που έκανα το "random stuff" post μου, ας αναφέρω και για τη δημιουργική αλλαγή στο Bionic Woman. O executive producer Glen Morgan αποχώρησε από το show, αλλά προσωπικά καθόλου δε νοιάζομαι (οι λόγοι που με ενδιέφερε εξαρχής το project ήταν οι David Eick και Jason Smilovic). Επιπλέον, τη θέση δημιουργικού σύμβουλου με ενδεχόμενο συγγραφής και κάποιων σεναρίων, ανέλαβε ο showrunner του Friday Night Lights, Jason Katims. Δε βλέπω πώς δεν είναι win-win αυτό.

Pilot Watch '07: Bionic Woman (NBC)

Συντελεστές. David Eick ("Battlestar Galactica'), απλά, πολύ απλά. Χρέη showrunner θα εκτελεί ο Jason Smilovic ("Kidnapped", "Lucky Number Slevin", "Karen Sisco"), παραγωγός είναι ο Glen Morgan ("The X-Files", "Final Destination"), ενώ το σενάριο του πιλότου έχει γράψει η Laeta Kalogrides ("Birds of Prey", "Alexander"...). Νέα Bionic Woman είναι η Michelle Ryan ("Jekyll") και παλιά η Katee Sackhoff ("Battlestar Galactica"), ενώ στο καστ συναντάμε και τους Miguel Ferrer ("Twin Peaks") και Mae Whitman ("Arrested Development", "Thief"), που δυστυχώς μετέπειτα έχασε το ρόλο από τη Lucy Hale (η αδερφή της Robin στο "How I Met Your Mother"). Ουφ.

Premise. Μπαργούμαν στο San Fransisco, έγκυος στο παιδί ενός διακεκριμένου πανεπιστημιακού ερευνητή, η Jamie Sommers χάνει σε αυτοκινηστικό δυστύχημα σχεδόν όλα της τα μέλη, για να αντικατασταθούν από βιονικά αντίχτοιχα ύστερα από χειρουργική επέμβαση του φίλου της. Μυστηριώδης οργάνωση υπεύθυνη για τη σχετική τεχνολογία προσπαθεί να την ελέγξει, και σε όλα αυτά προσθέστε και ένα παλαιότερο Bionic Woman μοντέλο που βασικά προσπαθεί να σαπίσει τους πάντες στο ξύλο.

Yada-Yada. Για ένα τόσο εξωφρενικό και kitschy premise, είναι απίστευτο το πόσο σοβαρά παίρνουν τον εαυτό τους οι πάντες εδώ. Και το ακόμα πιο απίστευτο, είναι το πώς αυτό δουλεύει χωρίς να βγαίνεις από το κλίμα κάθε φορά που κάποιος αναφέρεται σε νανομπότ και βιονικά μάτια. Το σενάριο του πιλότου κυλάει πολύ πιο στρωτά από ό,τι θα περίμενα από την Kalogrides (η γυναίκα διαθέτει μερικά από τα χειρότερα credits που έχω δει σε αυτή την pilot season) και αυτό μάλλον χρεώνεται εν πολλοίς στον θαυματουργό Eick. Η πρόσληψη του αλάνθαστου Smilovic για να τρέξει το show βοηθάει επίσης τις προοπτικές της σειράς όσο ο Eick θα είναι απασχολημένος με ένα μικρούλι side-project που έχει για τον ελεύθερο χρόνο του.


Η Katee Sackhoff δίνει ρέστα στο ρόλο μιας μάλλον ασταθούς παλαιότερης βιονικής γυναίκας που μοιάζει κάτι μεταξύ νέμεσης και μέντορα για την καινούρια. H Michelle Ryan με κέρδισε άμεσα παρ'ότι δεν έχει εξίσου αβανταδόρικο ρόλο, αλλά δυστυχώς η φανταστική Whitman δε θα είναι εκεί και για τη συνέχεια, πετώντας στα σκουπίδια την πολύ καλή τους χημεία από τον πιλότο. Η ιστορία μοιάζει να μπορεί να πάει οπουδήποτε, και για οσοδήποτε: επιτέλους, ένα show που δείχνει να πιάνει σωστά την Μεγάλη Συνομωσία ™ και να μην την κάνει να μοιάζει απλώς με ένα ξεδιάντροπο σεναριακό όχημα επιμήκυνσης του lifespan της σειράς. Εδώ, θέλω πραγματικά να μάθω περισσότερα για την οργάνωση που κρύβεται πίσω από τα enhancements, και έχω αληθινή περιέργεια να δω πώς θα εξελιχθεί η σχέση της Jamie με αυτούς, και κυρίως με την Sarah. Speaking of, οι σκηνές μάχης φυσάνε, και το τελευταίο δεκάλεπτο στη βροχή είναι ακριβώς αυτό που θα έπρεπε να είναι πάντα το action sci fi: καλοί ηθοποιοί, καθηλωτική χορογραφία, σπιρτόζικες ατάκες. Το μόνο μου πρόβλημα με τον πιλότο ήταν τα εφέ σε ορισμένα σημεία, που επιλέγω να θεωρώ πως ήταν απλώς ατελή. Α, και αν δεν ήταν τόσο ξυλάγγουρο ο γκόμενος της Jamie θα ήταν όλα λίιιγο πιο πιστευτά. No worries, πάντως: θα περάσουμε καλά με αυτό το show.

Bionic Woman preview clip

Mπορεί το "Bionic Woman" να είναι η "Buffy" των '00s? (Eιδικά ακούγοντας τον executive producer David Eick να μιλά για το show, είναι λες και αναφέρεται στη δημιουργία του Joss Whedon. Ή στο "Battlestar Galactica." Ή σε κάτι ανάμεσα στα δύο. Όπως και νά'χει, έχω αρχίσει να ξερογλείφομαι.)