Όταν το 30 Rock είχε κάνει πρεμιέρα την ίδια σεζόν με το Studio 60 on the Sunset Strip, και μέχρι το τέλος της σεζόν το μεν sitcom της Tina Fey είχε αποδοχή από τους κριτικούς με τα βραβεία να ετοιμάζονται να το λούσουν, το δε dramedy του Sorkin ήταν άνισο και προβληματικό - δεν έβγαλε τη σεζόν. (Προσωπικά μου άρεσε, αν και όχι όσο το Sports Night ή το West Wing, προφανώς.) Τότε, η Tina Fey, σε ένα από τα πρώτα βραβεία που είχε κερδίσει, είχε κλείσει τον ευχαριστήριο λόγο της με την ατάκα “Ακούω ότι κάπου στο Χόλιγουντ ο Aaron Sorkin δίνει τον ίδιο λόγο, αλλά διπλάσιο σε μέγεθος, και λιγότερο αστείο.”
Ouch καλή μου.
Όλα αυτά τώρα είναι στο παρελθόν, η Fey πλέον αναγνωρίζεται ως η #1 κωμικός της χώρας, ο Sorkin έχει κερδίσει Όσκαρ για το Social Network και αναπτύσσει καινούρια σειρά στο ΗΒΟ, οπότε όλα είναι καλά. Και μεταξύ τους, και στον κόσμο γενικότερα. Οπότε ο Sorkin πλέον κάνει μέχρι και αυτοσαρκαστικά cameo στη σειρά που κάποτε ήταν ο μεγάλος ανταγωνιστής του.
Στο τελευταίο αυτό επεισόδιο του 30 Rock, η Fey έγραψε λίγο ως πολύ για το αυξανόμενο irrelevance του επαγγέλματός της, στην εποχή της ριάλιτι τηλεόρασης, του smartphone entertainment και των εταιρικών bottom lines. Τα πράγματα σίγουρα δεν είναι καλά, όμως χωρίς να καταλήγει σε κάποιο μεγαλόστομο point (όπως θα έκανε ο ίδιος Sorkin, για να τα λέμε κι όλα), ουσιαστικά αφήνει τη δουλειά της να προσφέρει το όποιο επιχείρημα μπορεί να υπάρχει: Το ότι γράφονται ακόμα σειρές σαν το 30 Rock ή ταινίες σαν το Social Network, αποτελεί την καλύτερη απόδειξη πως η ζήτηση για καλογραμμένο entertainment δε θα σβήσει ποτέ, όποιες κι αν είναι οι συνθήκες.
Τώρα, το ίδιο το cameo είναι πολύ αστείο, είναι φυσικά spoof του χαρακτηριστικού walk-n-talk στυλ του Sorkin, με λίγο καλοπροαίρετο θαψιματάκι για το Studio 60, και μια γενικότερη παράδοση στην πραγματικότητα της εποχής των Angry Birds. Spoof, φυσικά, πολύ καλογραμμένο.
"Not that it matters."
.
