The dream of the'90s is alive in Portlandia

Θυμάσαι τα '90s; Φυσικά τα θυμάσαι. Getting tribal tattoos, people singin about saving the planet, when people where content to be unambitious.

Το βιντεάκι με το οποίο ανοίγει η νέα κωμική σκετσοσειρά του IFC, Portlandia, είναι απλά όσο σωστό μπορεί να είναι κάτι. Το Portlandia μοιράζεται talent (πίσω και μπροστά από την κάμερα) με το SNL και το δείχνει, αλλά ταυτόχρονα είναι πολύ πιο σουρεάλ και δε νιώθει καμία ανάγκη να κρατήσει δεσμούς με την πραγματικότητα στα σκετς του - πέρα από μια γενική κοινωνιολογική παρατήρηση συμπεριφορών, την οποία τραβάει με τρόπο που θα ζήλευε ακόμα κι ο SpongeBob SquarePants.

Σίγουρα θα το βλέπω, αλλά για την ώρα αυτό που κλέβει την παράσταση είναι το παραπάνω εναρκτήριο βίντεο. Portland is the city where young people go to retire!

Remember the '90s;

.

Awkberg! O Mark Zuckerberg στο SNL

Στο πλαίσιο του Social-Network-for-Oscar Tour, ο Jesse Eisenberg ανέλαβε το ρόλο του guest host στο χθεσινοβραδινό SNL. Στο πλάι του Andy Samberg, που συχνά υποδύεται κι εκείνος τον Mark Zuckerberg σε σκετσάκια του show, 'κουβεντιάζανε' την τεχνική τους στο πώς υποδύονται τον ιδρυτή του Facebook, μέχρι που ξαφνικά εμφανίστηκε κι ο ίδιος στο πλάνο, σε μια εικόνα που θα μπορούσε να έχει ξεπηδήσει από κάποιο multiverse κόμικ της DC με τους διάφορους παράλληλους Zuckerbergs να συναντιούνται για να σώσουν τον κόσμο. (Ή να τον καταστρέψουν, κι αυτό παίζει γερά.)

To κλιπάκι είναι χαριτωμένο, και ο ίδιος ο Zuckerberg σίγουρα good sport απέναντι σε μια ταινία που, όσο καλή κι αν είναι, σίγουρα θα έκανε τον οποιονδήποτε να νιώσει αμήχανα με τον συζητήσιμο τρόπο με τον οποίον τον απεικονίζει. Να σημειώσουμε πως αυτή η on-screen 'συμφιλίωση' έρχεται λίγες μέρες μετά τα λόγια που είπε υπέρ του Zuck ο Aaron Sorkin καθώς παραλάμβανε τη Χρυσή Σφαίρα του. ("Elite is not a bad word. It's an aspirational one.")

Και παρ'όλ'αυτά, ετούτο εδώ δεν είναι το πιο cool/αστείο/γαμάτο πράγμα που συνέβη σχετικά με τον Zuckerberg στον αέρα του NBC αυτή τη βδομάδα. Still, καλή προσπάθεια, SNL.

.

Arcade Fire proposes mass shirt ripping

Οι Arcade Fire μπουκάρουν στο SNL. Έπαιξαν το αγαπημένο μου κομμάτι από τον τελευταίο τους δίσκο, το 'Sprawl II', και πρωταγωνίστησαν και στο digital short, το οποίο είναι καυστικό και είναι και εθιστικό με έναν περίεργο τρόπο, λες και τα γκαρίσματα του Andy Samberg είναι σαν κάποιο εκνευριστικό ρεφρέν που δεν ξέρεις γιατί σου έχει κολλήσει. Προσέξτε το σημαιάκι ΒΡ κάπου ανάμεσα στους διάφορους εκπροσώπους στα Ηνωμένα Έθνη.

Το βιντεάκι έχει γέλιο και είναι catchy, με τον σχολιασμό στο κρόουλ από κάτω να είναι το κερασάκι. Μην ξεχνάτε λοιπόν, Arcade Fire hates evil. Okay;

.

The linkage

1. H επόμενη σεζόν (6 επεισοδίων) του Entourage θα είναι και η τελευταία του. Ίσως ακολουθήσει ταινία. Δεν ξέρω γιατί με εξέπληξε αυτό το νέο- ίσως επειδή είχα αρχίσει κάπου βαθιά μέσα μου να πιστεύω ότι αυτή η σειρά θα ήταν ικανή να συνέχιζε για πάντα. [Deadline Hollywood Daily]

2. Στην πιθανή ταινία Arrested Development για την οποία υπάρχει ήδη μισό σενάριο, ενδέχεται να εμφανιστεί η Jennifer Aniston. Τόσες υποθέσεις δεν κάνουν είδηση ούτε κατά διάνοια, το ξέρω, αλλά είμαι ανίκανος να μη μεταφέρω οτιδήποτε αναφερθεί οπουδήποτε για το Arrested Development. [MTV]

3. Τι κάνεις όταν το talent pool του έθνους έχει στερέψει; Ψάχνεις στις φυλακές. [The Live Feed]

4. H Jane Lynch θα κάνει guest host στο SNL. Η σωστή αντίδραση στο νέο είναι α) LEGENDARY και β) γιατί δεν είχε συμβεί αυτό ήδη; [Movieline]

5. Η 4η σεζόν του Torchwood έχει συγγραφείς, τίτλο και υπόθεση. [The Live Feed]

6. Το 12λεπτο έξτρα Lost βγήκε στα ίντερνετς, και με βοήθησε να συνειδητοποιήσω ότι έχω ξεπεράσει δραματικά τη σειρά. Έχει μερικές μισοαπαντήσεις για μερικά μισοερωτήματα, αλλά για κάτι που έχει τον Ben και τον Hurley, κάπου βαθιά μέσα μου ήλπιζα πως θα ήταν proposal για το πάνγλυκο spin-off που θέλουμε να υπάρξει.

.

Top 50 Episodes, 2008: 30-21

~-~-~

30. Terminator: The Sarah Connor Chronicles 2x01 Samson and Delilah
(w: Josh Friedman / d: David Nutter)
Από το cold open κιόλας είναι εμφανές οτι πρόκειται για ένα b-movie καταδίωξης διαφορετικό από όσα έχουμε δει, όταν ένα επανερμηνευμένο 'Samson and Delilah' από την Shirley Manson (υπό τις οδηγίες του Bear McCreary του 'Battlestar Galactica') ντύνει με μαγικό τρόπο σκηνές μακελειού-leftovers από την πρώτη σεζόν. Το υπόλοιπο επεισόδιο είναι εξίσου συναρπαστικό, με την Summer Glau σε full-on Arnie mode να έχει ξαμολυθεί στο κυνήγι του John Connor. Με φινάλε δυνατό και συναισθηματικό.

29. House 5x04 Birthmarks
(w: Doris Egan & David Foster / d: David Platt)
Όπου ο House και ο Wilson παραδίδουν μαθήματα χημείας ταξιδεύοντας στην κηδεία του μπαμπά House. Ταυτόχρονα η αμεσότερη απόδειξη του γιατί ο καρδιακός φίλος του Doctor Crankypants είναι ο πιο ζωτικός β' ρόλος της σειράς. Υπέροχο. (...)

28. Saturday Night Live: Weekend Update Tina Fey as Sarah Palin
Το Zeitgeist για το 2008 μπορεί κάλλιστα να μετονομαστεί 'Tina Fey'.

27. Gossip Girl 1x17 Woman on the Verge
(w: Joshua Safran / d: Tony Wharmby)
Πληθώρα εξελίξεων στημένη αριστοτεχνικά γύρω από το come-back gig του Ruphus Humphrey. Σπάνια δεν περνάω τέλεια με επεισόδια της σειράς, αλλά εξίσου σπάνια κάποιο να με έχει συγκινήσει αληθινά, όπως αυτό εδώ. (...)

26. 30 Rock 3x02 Believe in the Stars
(w: Robert Carlock / d: Don Scardino)
The Oprah episode! Δηλαδή, η καλύτερη χρήση guest star στην πρόσφατη μνήμη. (...)

25. Chuck 2x11 Chuck Vs. Santa Claus
(w: Scott Rosenbaum / d: Robert Duncan McNeill)
Το εκπληκτικό Χριστουγεννιάτικο επεισόδιο της σειράς, που ξεκινάει σαν μια quirky χιουμοριστική ιστορία με τους υπαλλήλους του Buy More σε κατάσταση ομηρίας, για να εξελιχθεί αληθινά αναπάντεχα σε καίριο κεφάλαιο της συνεχιζόμενης μυθολογίας, παιγμένο με αληθινό πάθος από όλους τους βασικούς ήρωες. Α! Και ο Reginal VelJohnson! More please. (...)

24. How I Met Your Mother 3x17 The Goat
(w: Stephen Lloyd / d: Pamela Fryman)
The. Bro. Code. (...)

23. In Treatment 1x41 Sophie, Week Nine
(w: Sarah Treem / d: Melanie Mayron)
O Paul σώζει τη Sophie. Ποτάμια, ποτάμια δακρύων. (...)

22. Pushing Daisies 2x02 Circus, Circus
(w: Peter Ocko / d: Lawrence Trilling)
Kαι μόνο δηλαδή για τη σκηνή που περνάνε, περνάνε, περνάνε τα ατελείωτα πτώματα των κλόουν. Απλώς, ξέρετε, όχι μόνο. (...)


21. Life 2x10 Evil... And His Brother Ziggy
(w: Far Shariat / d: Adam Arkin)
Έχει κάνει πολλά περισσότερο καθηλωτικά, περισσότερο όμορφα, περισσότερο σημαντικά επεισόδια η σειρά. Αλλά από το "It's just a name, you morons!" του παρεξηγημένου Eval (και της αδερφής του, Ziggy) μέχρι τη Sarah Shahi στη μεγαλύτερη στιγμή στη σειρά, αυτό το 40λεπτο του 'Life' είναι το αγαπημένο μου όλων.

.

NPH οn SNL

Ο Neil Patrick Harris μπήκε από αυτό το Σάββατο στο τιμημένο γκρουπ λατρεμένων κωμικών (Alec Baldwin, Steve Martin, erm, Justin Timberlake) που παρουσίασαν το 'Saturday Night Live' με αξιοσημείωτο τρόπο. Θα μπορούσε να είναι legendary αλλά το γράψιμο παραμένει σχετικά meh με τις καλύτερες στιγμές να είναι το random χιούμορ που τραβάει τον εαυτό του τόσο πολύ που καταλήγει αστείο με έναν αυτοαναφορικό τρόπο. (Βλέπε Liza Minelli, 'Two First Names' κτλ.)

Kαλός μονόλογος, καλό digital short, αλλά γενικά το υλικό ανυψώθηκε περισσότερο από τον τρόπο που ο NPH παρέδιδε την παραμικρή άβολη παύση παρά από το ίδιο το σκριπτ. Κωμικάρα είναι ο άτιμος, μακάρι να ήταν παντού όλη την ώρα.

My Emmy in a box

Κι έτσι κάπως ο Justin Timberlake πήρε κι ένα Emmy να συντροφεύει το Grammy του. (Με το καλό και στα Όσκαρ.) Το "Dick in a Box" που τραγούδησε με τον Andy Samberg για το SNL επικράτησε των υπόλοιπων υποψηφιοτήτων, ιδιαίτερα των δύο φανταστικών entries του Scrubs από το "My Musical".

Κατά τα άλλα, η ανακοίνωση των creative arts Emmys έχρισε μεγάλο νικητή -καραπρωτότυπο- το ΗΒΟ. Σάρωσε στα τεχνικά βραβεία με το Rome και το Deadwood (τσίμπησε ένα και το Tudors πάντως, για κουστούμια), σάρωσε στις κατηγορίες τηλεταινίας/μίνι σειράς με το Bury My Heart at Wounded Knee, σάρωσε στις κατηγορίες nonfiction με το When the Levees Broke του Spike Lee, όπως ακριβώς αναμένεται να σαρώσει και στα "μεγάλα" Emmy της Κυριακής, με τους Sopranos.

24 και CSI μοιράστηκαν τα βραβεία ήχου ενώ το οπτικών εφέ πήγε στο Battlestar Galactica, το Dexter αναγνωρίστηκε για το σχεδιασμό των τίτλων του (γουάου), το Friday Night Lights για το καστ του (κανένα μέλος του οποίου δεν υποψήφιο πουθενά, γιατί φυσικά έπρεπε να χωρέσουν μέσα ο James Spader και η Patricia Arquette), το How I Met Your Mother για τη φωτογραφία του (Go Barney!) και η Kathy Griffin γιατί είναι damn funny.

Να σημειώσω επίσης τη διακοπή ενός σερί που είχα αρχίσει να ευχαριστιέμαι: για 3η σερί χρονιά ο εκάστοτε αγαπημένος μου συνθέτης είναι υποψήφιος για Emmy Καλύτερου Score, αλλά σε αντίθεση με τους Michael Giacchino και Sean Callery (που κέρδισαν πρόπερσι και πέρσι, αντίστοιχα, για Lost και 24) φέτος ο Snuffy Walden (Kidnapped, Friday Night Lights) δεν κέρδισε και το βραβείο.

Στις κατηγορίες guest stars, ο John Goodman πήρε αυτό που θα είναι το μοναδικό Emmy του Studio 60 on the Sunset Strip, η Elaine Stritch πήρε το πρώτο για το 30 Rock (ναι, είμαι αισιόδοξος), ενώ τα άλλα δύο πήγαν σε σειρές που έχει βαρεθεί η ψυχή μου, Law & Order και Monk (με τον Stanley Tucci να επικρατεί σκανδαλωδώς του Martin Landau από το Entourage).

Στον χώρο των ριάλιτι, το Amazing Race συνέχισε να τσεπώνει βραβεία, αλλά η είδηση είναι οτι χάρη στο "Idol Gives Back" το οποίο φυσικά καταχωρήθηκε ως Special από το FOX, το American Idol κέρδισε το πρώτο του Emmy. Το πιο ταλαντούχο ξαδερφάκι του Idol, όμως, το So You Think You Can Dance, κέρδισε κι αυτό δύο βραβεία, ελαφρώς σχετικότερα με το αντικείμενό του: οι λατρεμένοι Wade Robson και Mia Michaels μοιράστηκαν το Emmy Καλύτερης Χορογραφίας για τις ρουτίνες με τα ζόμπι και το παγκάκι, αντίστοιχα. Άντε, και του χρόνου. Για την ώρα, ρεντεβού την Κυριακή για τα σπουδαία. Για την ακρίβεια, χαράματα Δευτέρας-- με βλέπω στο PC να πηγαινοέρχομαι ανάμεσα σε δύο tabs, ένα που θα βρίσκεται στο Gold Derby, κι ένα στο Υπουργείο Εσωτερικών. Fun. :P

(Όλες οι κατηγορίες.)

SNL: The Dakota Fanning Show

Thank you, SNL. Αυτό το 5λεπτο skit με την Amy Poehler ως Dakota και την Drew Barrymore ως Abigail Breslin περιέχει βασικά όλους τους λόγους για τους οποίους αντιπαθώ τη νεαρά "καλλιτέχνιδα" (και τους γονείς της ακόμα περισσότερο, υποπτεύομαι). Μερικά αστεία στην αρχή είναι επαναλαμβανόμενα και σπρώχνουν κάπως ενοχλητικά το point στον θεατή, αλλά για τα δεδομένα του SNL αυτό είναι subtle. Το υπόλοιπο επεισόδιο δεν περιείχε εξίσου μεγάλο αυτοέλεγχο σε αυτό τον τομέα, και πλην ενός ή δύο χαριτωμένων αστείων (που κι αυτά επαναλαμβάνονταν μέχρι να καταντήσουν κουραστικά και προφανή) με έκαναν να βλαστημάω για 60 χαμένα λεπτά από τη ζωή μου. Πάλι καλά που υπήρχε το Dakota Fanning Show... (και φυσικά η Lily Allen ως musical guest, για την οποία το είδα έτσι κι αλλιώς, άσχετα αν μου προέκυψε από σπόντα κι ένα καλό χιουμοριστικό πεντάλεπτο.)