Τα 50 αγαπημένα μου επεισόδια του 2011: Τα δεύτερα 25

Πέρναγα σήμερα από το διπλανό γραφείο κι έκοβαν ακόμα πίτα για το 2012, οπότε λέω κι εγώ, γιατί να μην ανεβάσω τώρα την παραδοσιακή μου 50άδα επεισοδίων, ακόμα έγκυρος είμαι.

(Disclaimer: Δεν έκοβαν καμία πίτα σε κανένα διπλανό γραφείο αλλά α) θα μπορούσαν και β) τώρα πρόλαβα να έχω έτοιμη τη λίστα. So, there!)

Επειδή φέτος δεν είχα καθόλου χρόνου για πολυτέλειες, η 50άδα στριμώχνεται περισσότερο, οπότε μετά το άλμα ένα λιτό σεντόνι με τις θέσεις 50-26. Spoilers αριστερά και δεξιά για ένα μάτσο σειρούλες αλλά έλεος, Φλεβάρη του '12 μπήκαμε, αν ακόμα δεν ξέρεις ποιο είναι το τελευταίο πλάνο της 1ης σεζόν του Game of Thrones τι να σε κάνω πια;

Τα υπόλοιπα μέρη της λίστας είναι ήδη έτοιμα, το υπόσχομαι(*). Θα ανέβουν αύριο και μεθαύριο.

(*Δεν είναι έτοιμα.)

50> Revenge 1x01 Pilot
Δεν την ακολούθησα τη σειρά γιατί έχω ένα όριο στις ένοχες σαπουνόπερες ανά σεζόν, αλλά παρά τις ενστάσεις, αυτός ήταν ένας καλός τρόπος για να ξεκινήσεις ένα απολαυστικό soapy drama. Ή έχθρα της hot ανέκφραστης νεαράς και του πλαστικού προσώπου της Madeleine Stowe θα με συντροφεύει στους πιο camp εφιάλτες μου.


49> Parks and Recreation 3x09 Fancy Party
Έχουμε πει πόσο γλυκιά είναι αυτή η σειρά; Έχουμε πει; Λιώνω. Andy + April = LFE ρε.

48> New Girl 1x05 Cece Crashed
Θα μπορούσα να βλέπω το σπαστικό χορό του Schmidt στην αιωνιότητα.

47> Shameless 1x01 Pilot
Όπου δεν αντιστέκεσαι και απλά αγαπάς την Emmy Rossum. Ποια τώρα, την Emmy Rossum.

46> Community 2x14 Advanced Dungeons & Dragons
Μετά από κόπου, βάσανα και ιδρώτα, περιόρισα το Community σε 4 εμφανίσεις σε αυτή τη λίστα. Εδώ είχαμε το αντι-'Abed's Uncontrollable Christmas'. Υπάρχει τίποτα που δε μπορούν να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι να λειτουργήσει.

45> 30 Rock 5x16 TGS Hates Women
Η Liz Lemon προσπαθεί να κάνει ένα μετα-φεμινιστικό point την ώρα που ο Jack Donaghy μπλέκεται σε mind games με την Chloë Moretz. Ανεκτίμητα και τα δύο.

44> The Good Wife 3x01 A New Day
Η Alicia απολαμβάνει τον οργασμό της στην οθόνη μας.

43> How I Met Your Mother 6x14 Last Words
Εντάξει, έχω βαρεθεί τα ζουμιά και τα σιρόπια της σειράς, αλλά ο αποχαιρετισμός του Marshall στον πατέρα του ήταν συγκινητικός.

42> True Blood 4x03 If You Love Me, Why Am I Dyin'?
Ο Erik τρώει την fairy godmother της Sookeh. Καλή χώνεψη παιχταρά μου.

41> The Chicago Code 1x12 Greylord & Gambat
Ποτέ δε σταματάω να απολαμβάνω τα "forces gather" επεισόδια των σειρών του Shawn Ryan.

40> Game of Thrones 1x10 Fire and Blood
Dragons! Khaleesi! Dragons!

39> Spartacus: Gods of the Arena 1x06 The Bitter End
Όλοι οι μονομάχοι σε ένα ring of fire! Εύκολο; Cheesy; Μας νοιάζει;

38> Louie 2x06 Subway/Pamela
Το Subway κομμάτι, παρανοϊκή νεοϋορκέζικη αλήθεια. (Όποτε έμπαινα στο μετρό σκεφτόμουν τον γέρο που γδυνόταν. Άβολο.) Το Pamela κομμάτι, μεγαλειωδώς άβολη αλήθεια. Γενικώς, μόνο αλήθειες. Ο Louie είναι ο ήρωάς μου. Έχω κι άλλους Λούηδες στη λίστα όπως θα υποπτεύεσαι.

37> Once Upon a Time 1x02 The Thing You Love the Most
Σε αυτό το επεισόδιο υπήρξε ένας μονόκερως αλλά μη σε πάρω και στο λαιμό μου, παίζει και να τον είδα σε LSD-induced παραισθήσεις. Όχι ότι παίρνω LSD, αλλά καμιά φορά αυτή η σειρά έχει παρόμοια αποτελέσματα.

36> House 8x03 Charity Case
Olivia Wilde και Odette Yustman στο ίδιο επεισόδιο, δηλαδή τι θες να κάνω.

35> Alphas 1x04 Rosetta
Τίμιο αν και όχι ground-breaking το show, αλλά αυτό το επεισόδιο ήταν το μόνο που με έκανε να προσέξω πραγματικά. Ωραία η ανάπτυξη της σχέσης με την κοπέλα του τίτλου και πολύ δυνατό twist.

34> Saturday Night Live 37x10 Jimmy Fallon/Michael Bublé
To γνωστό Tebow σκετσάκι.

33> The Late Late Show with Craig Ferguson - Alex Kingston
To επεισόδιο που έπαιξε επιτέλους στον αέρα το τρομερό Doctor Who musical opening που είχε ετοιμάσει ο Craig για το παλιότερο επεισόδιο με τον Matt Smith. Also, Alex Kingston.

32> Episodes 1x07 Episode Seven
Αστείο και κυνικό σε σωστές δόσεις, ήταν το πρώτο, ερμ, Επεισόδιο που με έκανε να πιστέψω ότι μπορεί να υπάρχει μια πραγματικά σωστή σειρά εκεί μέσα.

31> Survivor: South Pacific 23x05 Taste the Victory
Ο wannabe Geek mastermind κατατροπώνει τον wannabe Μόγλη δίωχνοντας την κοπέλα του. Πάντα απολαυστικό σε αυτό το παιχνίδι όταν βλέπεις γεμάτα έπαρση χαμόγελα να σβήνουν κάτω από πολλαπλασιαζόμενα ερωτηματικά.

30> Gossip Girl 4x13 Damien Darko
Το επεισόδιο που κατάφερε να με κάνει shipper. I'm too old for this shit, αλλά πραγματικά,
-“Scorpio Rising” was a great film.
-That dreck puts the “ick” in “esoteric.”
RIGHT? Όλα τα back-and-forths των δυο τους ήταν απλά ανεκτίμητα.

29> Homeland 1x12 Marine One
Λοιπόν, το φινάλε ήταν τρομερό, μην ακούω τρέλες τώρα. Απίστευτα αγωνιώδες εκεί που έπρεπε, απίστευτα θεοσκότεινο εκεί που δεν το πίστευες. Very well done για αυτό το αριστουργηματικό mini-series... τι, θα έχει 2η σεζόν; Α, τώρα καταλαβαίνω γιατί τσαντιστήκατε.

28> Grey's Anatomy 8x08 Heart-Shaped Box
Η Cristina εμπνέεται από μια καρδιά σε ένα κουτί και η μαμά του George ζητάει από την Callie να της δείξει φωτογραφίες του μωρού της και αν σε αυτή τη σκηνή δεν έμπηξες κλάματα ευτυχίας θέλω να πάρεις τη μαύρη τρύπα που έχεις για ψυχή και να κάνεις παραπέρα.

27> Game of Thrones 1x06 A Golden Crown
Αυτός, από την άλλη, δεν ήταν δράκος. Άουτς.

26> Doctor Who 6x01 The Impossible Astronaut
Όταν τελείωσε δεν είχα την παραμικρή ιδέα τι στα κομμάτια είχε συμβεί. Το λάτρεψα.

Αύριο οι θέσεις 25-11.

.

Episodes: The Comeback

Ο πρώτος κύκλος των Episodes, της αμερικανοβρετανικής συμπαραγωγής του Showtime με το BBC, ολοκληρώθηκε. Πώς ήταν η επιστροφή του Matt LeBlanc στην τηλεόραση;

Ενδιαφέρουσα, με αρκετές δυνατότητες, μπόλικο inside info και ουκ ολίγες στιγμές διαφωτιστικές ως προς το πώς λειτουργεί αυτή η βιομηχανία. Αλλά την ίδια στιγμή, δυσκολεύομαι να πω ότι είναι μια σειρά που θα χαρακτήριζα όντως καλή. (Δε θα την έλεγα και κακή, οπότε δεν το πάω εκεί το θέμα.)

Χωρίς αμφιβολία, για όσους έχουμε μια παραπάνω σχέση με την τηλεόραση (όχι επαλγελματικά, αλλά σαν μη περιστασιακοί θεατές τελοσπάντων) έχει πολλά να πει. Για την ακρίβεια, μερικές από τις καλύτερες, πιο επίπονα αστείες στιγμές αυτού του πρώτου κύκλου ήρθαν από τέτοια ακριβώς insights: Η οντισιόν του Julien με την αμερικάνικη προφορά ήταν ίσως η καλύτερη σκηνή σε αυτά τα 7 επεισόδια. Η επικεφαλής κωμωδίας που δεν έχει την παραμικρή αίσθηση χιούμορ (ΘΕΑ). Ο πρόεδρος του δικτύου που δεν θυμάται καν τι πιλότους έχει παραγγείλει. Οι μικροί, σταδιακοί συμβιβασμοί.

Σε αντίθεση με το Studio 60 του Sorkin που πήγαινε για κάτι διαφορετικό (ή αν πήγαινε για 'ένεση αλήθειας' απέτυχε) ή το 30 Rock που λειτουργεί σε ένα διαφορετικό, σουρεαλιστικά καρτουνίστικο επίπεδο (αληθινό, αλλά με άλλο τρόπο), το Episodes ασχολείται με τη βιομηχανία και λέει πράγματα αληθινά, ουσίας, πράγματα σωστά. Το πρόβλημα είναι με τι επιλέγει να τα συσκευάσει.

Ας πιάσουμε τον Joey. Τον Matt δηλαδή. Ο Matt-ως-Matt είναι εδώ ουσιαστικά σαν ένας χαρακτήρας αμερικάνικου dramedy που κάποιος τον έχει μεταμοσχεύσει σε μια πικρή αγγλική σάτιρα. Όταν γύρω του όλα είναι νηφάλια και ειλικρινή, εκείνος είναι ώριμος, σοφός, και εντάξει, λίγο κωμικός. Όσο χρειάζεται. Και αυτοσαρκαστικός, αλλά με μέτρο. Ναι, είναι ο Matt που ψάχνει δουλειές και όλοι τον ξέρουν ως Joey και έχει προβλήματα με την οικογένειά του, αλλά είναι και ο Matt που γερνάει και ωριμάζει, που έχει γκριζαρισμένη γοητεία, που έχει πέος-παλαμάρι, που έχει όλες τις σοφές κουβέντες να πει.

Κάπου, η Valerie Cherish υψώνει middle finger προς την τηλεόρασή της και αλλάζει κανάλι.

Την ίδια στιγμή, οι υπόλοιποι χαρακτήρες είναι βασικά αντιπαθέστατοι. Αυτό γίνεται μάλλον όταν αμερικάνοι συγγραφείς προσπαθούν να δώσουν βρετανικό χαρακτήρα στην κωμωδία τους. (Και, να το πούμε κι αυτό, η ίδια η κωμωδία δεν είναι και τρομερά αστεία, ε;) Οι δύο συγγραφείς-πρωταγωνιστές είναι κουραστικοί, αφόρητοι άνθρωποι, που όλο γκρινιάζουν και είναι μαγκούφηδες και ξενέρωτοι. Ξενέρωτοι όχι με τον χαριτωμένο τρόπο ενός Hugh Grant, απλά ξενέρωτοι. Που θα βαριόσουν να πιεις μαζί τους μια μπύρα. Βαρετοί, κακόκεφοι, κατσούφηδες.

Δε με νοιάζει μια σειρά με αυτούς. Με νοιάζει μια σειρά με τον Matt-ως-Matt, ακριβώς επειδή είναι γραμμένος ως πιο cool από ό,τι θα έπρεπε. Είναι άνισο, και είναι λάθος.

Για τον Merk και τα λοιπά καρτούν δεν συζητάμε καν. Το ότι ένας πρόεδρος μπορεί να είναι τόσο αδαής δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα να το πιστέψω, για την ακρίβεια είμαι απόλυτα σίγουρος ότι πρόκειται περί ειλικρινούς απεικόνισης. Αλλά όλο αυτό το over-the-top-και-καλά-σούπερ-κυνικό-δικέ-μου χιούμορ που τον περιτρυγιρίζει; Που καφρίζει την τυφλή γυναίκα του; Εντάξει ρε παιδιά το έχουμε πιάσει το υπονοούμενο, αυτό το θεοχοντροκομμένο χιούμορ δεν κάνει τίποτα παρά να σου κοπανάει σφυρί στο κεφάλι. Το ξέρουμε ότι ο τύπος είναι γραφικός και είναι κάθαρμα. Το ξέρουμε επειδή είναι ψεύτης, δεν έχει τρόπους και δεν έχει τακτ. Δεν χρειάζεται να αποφεύγει την τυφλή γυναίκα του για να το θυμηθούμε. Το ξέρουμε.

Εκτός αυτού, τα όσα είχε να πει η σειρά έμοιαζαν να έχουν κάπως εξαντληθεί αρκετά νωρίς. Από το 3ο-4ο επεισόδιο ήδη, είχα την αίσθηση πως έβλεπα ένα απλό sitcom χωρίς κάποια άλλη ιδιαιτερότητα. Και το πρόβλημα είναι πως το Episodes δεν είναι καθόλου δυνατό ως 'απλό sitcom'. Είναι ξαναζεσταμμένο Friends.

Όμως.

Ομολογώ πως το τελευταίο από τα 7 επεισόδια ήταν αρκετά καλό σε αυτό που πήγε να κάνει. (Όχι ιδανικό. Αυτή η ιστορία με το άρωμα Joey παραήταν sitcom circa 1997.) Ήταν αστείο, πιο αστείο από όσο ήταν η υπόλοιπη σειρά, ήταν δραματικό σε ένα επίπεδο που σε έκανε να νοιαστείς, και έκανε τους 3 βασικούς χαρακτήρες να μοιάζουν κάπως με αληθινούς ανθρώπους. Η αλήθεια των χαρακτήρων επιτέλους συμβάδισε με την αλήθεια των καταστάσεων, την αλήθεια του μηνύματος. Αυτή είναι επιτέλους μια σειρά που θα με ενδιέφερε πραγματικά να δω. Διότι συν τοις άλλοις, με το Pucks να επιλέγεται ως σειρά, ανοίγονται διάφορες ακόμα δυνατότητες προς εξερεύνηση.

Το πρόβλημά είναι πως ίσως σε αυτό το σημείο, το Episodes έχει ήδη γίνει μια 'κανονική' κωμωδία. Και ως 'κανονική' κωμωδία, για μένα δε λειτουργεί σε κανένα επίπεδο.

.

Midseason 2011 Preview

Η καλύτερη σειρά του σύμπαντος, που ως γνωστόν είναι το Wipeout, έχει ήδη ξεκινήσει (και σε χειμερινό setting κιόλας, χιόνι, κρύο, περισσότερες γλύστρες). Όμως τι άλλο μας επιφυλάσσουν οι πρώτοι μήνες του 2011;

Well, κυρίως διασκευές ξένων σειρών. Απίστευτο, βαρέθηκα να τις μετράω. Παρακάτω το πλήρες μενού, και όταν λέω πλήρες στην πραγματικότητα δεν το εννοώ γιατί έχω παραλείψει τις σειρές για τις οποίες -πώς να το θέσω κομψά- βαριόμουν να γράψω. Πιστέψτε με, δε χάνει τίποτα ο κόσμος αν δεν ασχοληθούμε ποτέ με ένα procedural δικαστικό δράμα με την Dana Delany.

Αντ'αυτού, θα ασχοληθούμε με αυτά:


Κυριακή 9 Ιανουαρίου

The Cape (NBC)
Μπάτσος που όλοι νομίζουν νεκρός αποκτά υπερδυνάμεις και πολεμά το έγκλημα με τους δικούς του κανόνες, ντυμένος ως ο υπερήρωας που θαυμάζει ο γιος του.
(+) Παίζει η Summer Glau. ΚΑΙ Ο VINNIE JONES. Υποπτεύομαι ότι θα είναι καλύτερο από το No Ordinary Family...
(-) ...για τον τίτλο του Καλύτερου Υπερηρωικού Show Που Πραγματικά Δεν Υπάρχει Κανένας Λόγος Να Βλέπεις. To γράφει ο σεναριογράφος του επερχόμενου Παπουτσωμένου Γάτου (!), που θα είναι Shrek spin-off (!!) Αλλά βασικά βρωμάει lame sci-fi procedural.
*Η σειρά ξεκινά με δίωρο επεισόδιο την Κυριακή και μετακινείται μετά στην κανονική της μέρα, Δευτέρα.

Episodes (Showtime)
Ο Matt LeBlanc επιστρέφει στην τηλεόραση παίζοντας τον Matt LeBlanc που επιστρέφει στην τηλεόραση.
(+) Ωραία ιδέα, συμπαθώ τον Joey, βάζει μέσα στο mix τον παράγοντα αγγλική τηλεόραση. Θυμίζει Comeback.
(-) Είναι στο Showtime. Έχω ξεχάσει την τελευταία φορά που μου άρεσε καινούρια σειρά του Showtime.

Shameless (Showtime)
Οικογενειακό δράμα. Δεν έχω βρει κάποια περιγραφή πιο συναρπαστική από αυτή.
(+) Δεν είναι απαραίτητα θετικό, αλλά με διασκεδάζει αφάνταστα το ότι το Showtime ζευγαρώνει μια καινούρια του σειρά που σατιρίζει το hack-job που κάνει το Hollywood διασκευάζοντας αγγλικές σειρές (Episodes), με μία διασκευή αγγλικής σειράς. Brilliant! A, επίσης το καστ δεν το λες κακό. William H. Macy, Emmy Rossum, Joan Cusack.
(-) Είναι στο Showtime. Το γράφει ο John Wells.

Επιστρέφουν: Californication (Showtime)


Τρίτη 11 Ιανουαρίου

Lights Out (FX)
Πρωταθλητής πυγμαχίας σκέφτεται να επιστρέψει.
(+) Είναι στο FX. Οι άνθρωποι έχουν να κάνουν λάθος όσο καιρό έχει το Showtime να βγάλει καλή σειρά. Ένα δράμα πυγμαχίας για την τηλεόραση είναι πολύ καλή ιδέα. Ακριβώς επειδή έχουμε δει άπειρες φορές την ίδια ακριβώς ταινία, το μέσο της τηλεόρασης επιτρέπει να γίνει μια διαφορετική προσέγγιση/εμβάθυνση.
(-) Εξακολουθεί το είδος να μη με ενδιαφέρει τρομερά, αλλά αυτό είναι δικό μου θέμα. Η σειρά είμαι σίγουρος ότι θα είναι πολύ καλή.

Onion SportsDome (Comedy Central)
Παρωδία αθλητικών εκπομπών από το Onion.
(+) Παρωδία αθλητικών εκπομπών από το Onion.
(-) Σοβαρολογούμε; Παρωδία αθλητικών εκπομπών από το Onion! Πώς ΔΕΝ θα γαμάει αυτό το πράγμα;

Επιστρέφουν: Tosh.0 (Comedy Central)


Τετάρτη 12 Ιανουαρίου

Off the Map (ABC)
Ιατρικό δράμα που διαδραματίζεται σε ένα χωριό της Νοτίου Αμερικής. Αν και κάτι τέτοιο δεν αναφέρεται στην επίσημη περιγραφή, παίρνω όρκο ότι οι ερωτικές αλλαξοκωλιές θα έχουν περισσότερο screen time από τις actual ιατρικές υποθέσεις.
(+) Μερικές πολύ συμπαθείς φάτσες στο καστ. Η Caroline Dhavernas του λατρεμένου Wonderfalls, o Zach Gilford του Friday Night Lights, η Rachel Lefevre του, εχμ, Twilight. Είναι παραγωγής Shonda Rhimes.
(-) Αλλά δεν θα το τρέχει η Shonda Rhimes.


Παρασκευή 14 Ιανουαρίου

Επιστρέφουν: Funny or Die Presents (HBO), The Ricky Gervais Show (HBO), Real Time with Bill Maher (HBO)


Κυριακή 16 Ιανουαρίου

Επιστρέφουν: Big Love (HBO) *τελευταία σεζόν


Δευτέρα 17 Ιανουαρίου

Being Human (Syfy), Skins (MTV)
Δύο γαμάτες αγγλικές σειρές σε αμερικάνικα ριμέικ. Στο πρώτο ένας λυκάνθρωπος, ένα φάντασμα, ένα βαμπίρ κι ένας Πόντιος συγκατοικούν, στο δεύτερο μια παρέα νέων το ζει κανονικότατα κι εμείς το ζούμε μαζί τους, κάθε φορά μέσα από τα μάτια άλλου χαρακτήρα.
(+) Οι πρωτότυπες αγγλικές σειρές είναι φανταστικές.
(-) Αυτές δεν είναι οι πρωτότυπες αγγλικές σειρές.


Τετάρτη 19 Ιανουαρίου

American Idol (Fox)
Το μεγαλύτερο μουσικό ριάλιτι του κόσμου επιστρέφει για τη χιλιοστή σεζόν του, αλλά μετά την αποχώρηση των 3/4 του περσινού πάνελ κριτών, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μια νέα σειρά.
(+) Η φόρμουλα είναι δοκιμασμένη, δύσκολα αποτυγχάνει, η ο Nigel Lythgoe έχει επιστρέφει ως παραγωγός. Οι Jennifer Lopez και Steven Tyler ως νέοι κριτές θα δώσουν ένα -αρχικό έστω- ενδιαφέρον στην όλη φάση.
(-) Αλλά Idol χωρίς τον Simon Cowell βασικά σημαίνει πως δεν υπάρχει λόγος να δει κανείς. Just cancel it, να μη χρειάζεται να ακούμε και τα ακατανόητα παραληρήματα του Randy "Dawg" Jackson.


Πέμπτη 20 Ιανουαρίου

Επιστρέφουν: Parks and Recreation (NBC)


Παρασκευή 21 Ιανουαρίου

Spartacus: Gods of the Arena (Starz)
Τα πολλά λόγια περιττεύουν. Prequel της γαμιστερής σειράς Spartacus, προορισμένο να καλύψει το κενό που δημιουργήθηκε στον προγραμματισμό λόγω της ασθένειας του πρωταγωνιστή Andy Whitfield.
(+) Είναι βασικά Spartacus season 0.
(-) Είναι μόνο 6 επεισόδια.

Portlandia (IFC)
Χιουμοριστική σειρά με σκετσάκια στη λογική του SNL.
(+) Το οποίο όντως έρχεται από ανθρώπους του SNL.
(-) Αλλά δεν είναι ότι πεθαίνω κιόλας για SNL.

Επιστρέφουν: Kitchen Nightmares (Fox)


Πέμπτη 27 Ιανουαρίου

Επιστρέφουν: Archer (FX)


Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου

The Chicago Code (Fox)
Αστυνομικό δράμα, όπου ένας σκληρός αστυνομικός κάνει ό,τι μπορεί για να καθαρίσει τους δρόμους του Σικάγο.
(+) Η σειρά είναι του Shawn Ryan, του ανθρώπου που μας έχει δώσει Shield και Terriers, κι εκεί μάλλον λήγει η συζήτηση. Πρωταγωνιστεί ο πολύ καλός Jason Clarke (του Brotherhood αν θυμάστε, πίσω τότε που το Showtime έκανε ακόμα καλές σειρές), η Jennifer Beals, ο Matt Lauria (του Friday Night Lights) και ο Delroy Lindo. Executive producer o Tim Minear, κι εκεί μάλλον ξαναλήγει η συζήτηση.
(-) Ο Shawn Ryan δεν έχει κάνει σπουδαία πράγματα μακριά από το FX. Όχι ότι το Unit ή το πέρασμά του από το Lie to Me έδωσαν κακή τηλεόραση, αλλά σίγουρα δεν τα λες must-see TV.


Τρίτη 8 Φεβρουαρίου

Traffic Light (Fox)
Αμερικάνικη διασκευή ενός ισραηλινού sitcom για την οποία το μόνο που γνωρίζω είναι ότι θα πρωταγωνιστούν η κοπελίτσα που έκανε τη βοηθό του Topher στο Dollhouse και ο τύπος που έκανε τον δαίμονα Skip στο Angel και τον αρραβωνιαστικό της Pam στους πρώτους κύκλους Office. Ναι, αυτά. Το US TV συνεχίζει να σας φέρνει την ενημέρωση, α γιέα.


Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου

Mr. Sunshine (ABC)
O διαχειριστής μιας αρένας αντιμετωπίζει το mid-life crisis του.
(+) Ήταν από τα πιο πρότζεκτ που όλα τα δίκτυα κυνηγούσαν πριν ένα χρόνο, αποτελεί πρακτικά one-man show του Matthew Perry ο οποίος είχε την αρχική ιδέα, είναι παραγωγός, συν-γράφει και πρωταγωνιστεί. Ο οποίος Perry έχει αποδείξει ότι το dramedy το κατέχει, ήταν φανταστικός στο Studio 60. Σκηνοθετεί ο Thomas Schlamme, του West Wing και του Studio 60. Συμπρωταγωνιστεί η υπέροχη Allison Janney του West Wing. Παραγωγός είναι η Jamie Tarses, μια πολύ καλή executive η οποία ήταν σύμβουλος παραγωγής στο Studio 60, και πάνω στην οποία ήταν βασισμένος ο χαρακτήρας της Amanda Peet.
(-) Όλα αυτά ακούγονται υπέροχα αλλά με κάνουν να αναπολώ τον Aaron Sorkin. Επίσης τα πρώτα σχόλια που έχουν ακουστεί, ενθαρρυντικά δεν τα λες.

Επιστρέφουν: Justified (FX)


Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου

Survivor: Redemption Island (CBS)
Νέα σεζόν Survivor μετά το άθλιο Nicaragua. Το twist θα είναι ότι κάθε παίκτης που ψηφίζεται για αποχώρηση, θα έχει άλλη μια ευκαιρία να παραμείνει στο παιχνίδι, αν νικήσει αρκετές μονομαχίες με τους επόμενους που ψηφίζονται. Φημολογούμενη επιστροφή για Russell και Boston Rob.
(+) Η ιδέα του Redemption Island μου αρέσει, προσθέτει νέα διάσταση στο στρατηγικό κομμάτι του παιχνιδιού. Η πιθανή επιστροφή των Russell και Rob εν τέλει μου αρέσει γιατί η προηγούμενη σεζόν, στρατηγικά, ήταν το απόλυτο μηδέν.
(-) Αλλά παραμένει πρόβλημα το να έχουμε Russell σε 3 από τα 4 τελευταία editions του παιχνιδιού. Και πόσες φορές πια θα παίξει αυτό το παιχνίδι ο Boston Rob; Έχει νόημα μόνο αν υπάρξει twist που τους θέτει με κάποιο τρόπο αντιμέτωπους.

Criminal Minds: Suspect Behavior (CBS)
Spin-off του Criminal Minds, ό,τι ακριβώς έλειπε από τον κόσμο.


Κυριακή 20 Φεβρουαρίου


Επιστρέφουν: The Amazing Race: Unfinished Business (CBS)


Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου

Mad Love (CBS)
Τέσσερις φίλοι αναζητούν τον έρωτα στη Νέα Υόρκη.
(+) Ωραίο ensemble. Θα μου άρεσε να υπάρχει μια καλή σειρά με τους Judy Greer, Jason Biggs, Sarah Chalke, Tyler Labine.
(-) Αλλά πιο generic concept πεθαίνεις. Και το CBS δεν αποτελεί ακριβώς εγγύηση σε κάτι τέτοια genres.


Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου

Επιστρέφουν: America’s Next Top Model (Τhe CW)


Μια μέρα τον Μάρτιο

The Killing (AMC)
Σπονδυλωτού τύπου αστυνομικό δράμα που ακολουθεί τρία storylines τα οποία σχετίζονται με τη δολοφονία ενός μικρού κοριτσιού. Διασκευή δανέζικης μίνι σειράς.
(+) Η Michelle Forbes είναι καλή σε οτιδήποτε. Ακούγεται πάρα πολύ ενδιαφέρον, και το AMC ακόμα δεν έχει κάνει αληθινά κακή σειρά.
(-) Αλλά από την άλλη, ελπίζω να μην αντικατέστησαν το Rubicon με ένα ακόμα Rubicon.


Παρασκευή 1 Απριλίου

Camelot (Starz)
Το γνωστό.
(+) Το Starz έχει παντελώς ηλίθιο όνομα αλλά έχει χτίσει ωραίο σερί με Spartacus, Party Down και το Torchwood το οποίο παράγει πλέον μισό-μισό με το BBC America. Γράφει ο Michael Hirst του Elizabeth και των Tudors, που πάντα κάτι ψιλοενδιαφέρον έχει να δώσει στο historical fiction. Παίζουν μπόλικοι ενδιαφέροντες αλλά βασικά η Eva Green.
(-) Ταυτόχρονα πρωταγωνιστεί ο Joseph Fiennes, που ως κεντρικός χαρακτήρας του FlashForward βάζει γερή υποψηφιότητα για Πιο Άχρωμος Πρωταγωνιστής Του 21ου Αιώνα. Επίσης, όλα καλά για τον Michael Hirst, αλλά και το Tudors κατέληξε ανοησία, και το σίκουελ (...) του Elizabeth ήταν μπούρδα.


Τετάρτη 27 Απριλίου

Επιστρέφουν: South Park (Comedy Central)


Κυριακή 17 Απριλίου

Game of Thrones (HBO)
Δυναστείες αντιμάχονται για τον θρόνο.
(+) ΗΒΟ. Διάσημα, λατρεμένα από πολύ κόσμο, βιβλία. Μεγάλο, εξαιρετικό καστ. Γράφει ο David Benioff του 25th Hour. ΗΒΟ.
(-) Το ενδεχόμενο πάντα υπάρχει να μην μεταφραστεί αποτελεσματικά μια υπερφιλόδοξη σειρά βιβλίων σε ένα άλλο μέσο.


Αυτά. Συν εκείνη η σειρά με την Dana Delany.

.

TrailerWatch: Episodes

Ποιος να το έλεγε ότι θα ερχόταν η μέρα που θα περίμενα με μια κάποια αγωνία να δω τον Joey σε νέο τηλεοπτικό ρόλο. Αυτόν του εαυτού του. ΟΚ, όχι τον ίδιο τον Joey δηλαδή, αλλά τον Matt LeBlanc. Μόνο που η νέα σειρά του Showtime, Episodes, βασίζεται ακριβώς σε αυτή την αδυναμία όλων μας να σκεφτούμε τον LeBlanc ως οτιδήποτε άλλο πέραν του ενός διάσημου ρόλου του.

Στην πραγματικότητα η ιδέα δεν είναι και φοβερά φρέσκια, έχουμε δει ένα σωρό παραλλαγές του όλου Comeback/Seinfeld φάσματος, αλλά το Episodes έχει μερικά πράγματα να δουλεύουν υπέρ του. Πρώτον, βάζει στο mix τον παράγοντα αγγλική τηλεόραση, καθώς δυο Άγγλοι σεναριογράφοι πουλάνε υποτίθεται τη σειρά τους σε αμερικάνικο δίκτυο, το οποίο τους την κάνει καινούρια. Έξυπνο, και βάζει και μια συνιστώσα Extras/Moving Wallpaper μέσα στο κοκτέιλ. Καλά ως εδώ.

Δεύτερον, ο Matt LeBlanc είναι μάλλον ο διασημότερους από τους ηθοποιούς που έχουν αυτοπαρωδηθεί κατά καιρούς. Κι επίσης αυτό το γκριζάρισμα για κάποιο λόγο νιώθω πως με υποχρεώνει να τον πάρω περισσότερο σοβαρά από όσο το έκανα ποτέ όσο τον έβλεπα στο Friends. Το τρέιλερ μοιάζει γενικά υποσχόμενο και το πεδίο είναι ανοιχτός για τους σεναριογράφους να σαρκάσουν και να καυτηριάσουν ό,τι και όσο τραβάει η ψυχή τους.

Ο μόνος μου προβληματισμός είναι για το ίδιο το Showtime, το κανάλι που μια φορά κι έναν καιρό τόλμησε να πλασαριστεί ως το νέο, βελτιωμένο HBO, για να αποδειχθεί στην πορεία μια τεράστια φούσκα. Με σειρές που είχαν το σοκ και το ακραίο ως αυτοσκοπό, σταμάτησε γρήγορα να αποτελεί ανταγωνισμό ακόμα και για το FX και το AMC, πόσο μάλλον για το ΗΒΟ το original recipe.

Όμως για κάποιο λόγο έχω καλό προαίσθημα πως το Episodes θα γίνει η πρώτη Showtime σειρά που θα γουστάρω πραγματικά από τότε που έκανε πρεμιέρα το Dexter.

.