Σχετικό είναι βέβαια τι εννοούμε ως 2010, γιατί έτσι όπως έχει πλέον γίνει η κατάσταση, ο καθένας μετράει και άλλο πράγμα ως όριο της κάθε χρονιάς. Αλλά λίγο-πολύ όλοι στο ίδιο μήκος κύματος είμαστε. Δε θα μετρήσω πχ για 2010 μια ταινία σαν το Hurt Locker (το οποίο λάτρεψα) όταν το έχω δει κυριολεκτικά πριν από δύο χρόνια. Κι από την άλλη, η αγαπημένη μου φετινή ταινία δεν βγήκε καν στην Ελλάδα. Άρα, go figure. Αφορμή για κουβέντα είναι έτσι κι αλλιώς. Μετά το άλμα, οι 10 πιο γαμάτες ταινίες του 2010.
~-~

10. Easy A (Will Gluck)
Πόσο καιρό είχε να γίνει σωστά αυτού του είδους η εφηβική κωμωδία; Από το Mean Girls, να από πότε. Κι επίσης, η Emma Stone είναι η Lindsay Lohan done right.

9. Kaboom (Gregg Araki)
Διαγαλαξιακή, στυλάτη, χιουμοριστική, πολύχρωμη, σέξι καφρίλα. Ο Aracki κάνει αυτό το πράγμα που συναντάς σε πολλές ασιατικές ταινίες τρόμου, ξεφορτώνει όλο και περισσότερη πληροφορία όσο λιγότερος είναι ο χρόνος που απομένει στην ταινία. Αλλά δεν τον νοιάζει καθόλου, και ούτε κι εσένα. Η πιο fun κινηματογραφική φάση της χρονιάς.

8. Madeo (Bong Joon-ho)
Ο Bong Joon-ho μοιάζει να είναι από αυτούς τους σκηνοθέτες που δε θα κάνουν ποτέ μη συναρπαστική, μη ενδιαφέρουσα ταινία. Από το πρώτο ως το τελευταίο, αλληλένδετο, πλάνο, αυτό το απίθανο μελόδραμα είναι μια διαρκής ανατροπή.

7. Fantastic Mr. Fox (Wes Anderson)
Ο Wes έκανε την ταινία που κάνει πάντα, αλλά σε animation. Και είναι φοβερό ότι αυτό φαίνεται. Απόλαυση.

6. Winter's Bone (Debra Granik)
Ο ορισμός του πώς μπορείς να κάνεις τόσα πολλά με τόσο λίγα. Φοβερά πλούσια ιστορία (σε σκιαγράφηση χαρακτήρων και καταγραφή της δυναμικής του συνόλου και της οικογένειας) με λίγα και μεστά λόγια. Η Jennifer Lawrence στην αγαπημένη μου ερμηνεία της χρονιάς.

5. Scott Pilgrim vs. the World (Edgar Wright)
Αυτή η ταινία χτύπησε κάθε πιθανή χορδή μέσα μου. To στυλ, η ιστορία, η μουσική, η φόρμα, οι αναφορές, όλα ήταν τέλεια. Θα λατρεύεται με πάθος για χρόνια.

4. Never Let Me Go (Mark Romanek)
Επειδή η ζωή πάντα θα φαίνεται μικρή, κι επειδή στο τέλος πάντα θα μετανιώνεις.

3. Toy Story 3 (Lee Unkrich)
Κάθε φορά. Η σκηνή στον καυστήρα και η τελευταία σκηνή με τον Andy, με πιάνουν κάθε φορά. Hands down το καλύτερο threequel στην ιστορία του σινεμά.

2. The Social Network (David Fincher)
Μια φορά κάθε λίγα χρόνια, βγαίνει μια ταινία που καταφέρνει να παγιδεύσει μέσα της τη Στιγμή, να αποτυπώσει όλη της την εποχή. Και για άλλη μια φορά, την υπογράφει ο David Fincher.



1. Enter the Void (Gaspar Noé)
Το Τόκιο, ο έρωτας, η μνήμη, το σινεμά. On acid.
~-~
Τα προηγούμενα #1:
'00s & 2009 / Synecdoche, New York
2008 / Let the Right One In
2007 / Pan's Labyrinth
2006 / United 93
.











