12 λατρεμένα original songs (και ούτε μία Lea Michele)

Την εβδομάδα που πέρασε το Glee αποκάλυψε επιτέλους τα original songs που με αγωνία περιμένουμε από τότε που ο Jeff Winger τους αποκάλεσε losers. To Glee μέχρι που ονόμασε το επεισόδιο 'Original Song'. Τόσο μεγάλο ήταν το κατόρθωμα για ένα musical στα τελειώματα της 2ης σεζόν του να παρουσιάσει επιτέλους ένα δικό του τραγούδι.

Big deal.

Μετά το άλμα, 12 original songs άλλων σειρών, που δεν χρειάστηκαν ούτε φανφάρες, ούτε ανακοινώσεις στα media, ούτε super-star producers για να τους τα γράψουν.

~~~

Nothing Suits Me Like a Suit (How I Met Your Mother)
Στο 100ό επεισόδιο της σειράς, ο Barney τραγουδάει για κουστούμια. Προφανώς.


The Humans are Dead (Flight of the Conchords)
To 4o καλύτερο folk parody duo της Νέας Ζηλανδίας τα βλέπει σκούρα τα πράγματα για την ανθρωπότητα. Plus: Binary solo!


Pierce, You're a B (Community)
Το Community γενικά είχε κάθε λόγο να τη λέει στο Glee: άλλη σειρά ήταν το musical, αλλά άλλη σειρά έβγαλε OST με πρωτότυπα τραγούδια μόνο για την πρώτη της σεζόν. Και εντάξει, το χιτάκι είναι το 'Gettin' Rid of Britta', αλλά αυτό εδώ γαμάει!


Remains (Dollhouse)
Ο Jed και η Maurissa όχι μόνο έγραψαν ένα από τα καλύτερα επεισόδια των τελευταίων χρόνων, άρα το έκλεισαν και με ένα δικό τους τραγούδι, έτσι, για το κέφι.


It ain't Easy Being Brown (Arrested Development)
Και ο songwriter o GOB.


Ballad of Serenity (Firefly)
Το καλύτερο theme song σειράς.


Gunfight Epiphany (Terriers)
Μέχρι που βγήκε αυτό.


Ninja Ropes (Dr. Horrible - Commentary: The Musical!)
Glee, βλέπε να μαθαίνεις. Άσε το actual musical του Dr. Horrible που προφανώς είχε original songs. Ετούτοι εδώ έγραψαν τραγούδια ακόμη και για το Commentary. Ένα από αυτά είναι για το 'Ninja Ropes'. Θεέ μου δηλαδή.


This City (Treme)
O Steve Earle κλείνει ιδανικά την πρώτη σεζόν του Treme, με ένα γράμμα αγάπης στη Νέα Ορλεάνη.


What You Feel (Buffy the Vampire Slayer)
Καλά, τι να πρωτοπείς για το 'Once More, With Feeling' βασικά, αλλά εντάξει, πάρε ένα για δείγμα να γουστάρουμε.


Everything Comes Down to Poo (Scrubs)
Μιλώντας για musical episodes, η ομάδα του Avenue Q πέρασε μια βόλτα από το Scrubs και το αποτέλεσμα ήταν το 'My Musical', ένα επεισόδιο όπου μεταξύ άλλων ο JD και ο Turk τραγουδάνε για κακά. Ναι, για αυτά τα κακά.


The Hero of Canton (Firefly)
Τα λόγια με προδίδουν.


Amazing.

.

2008-2009: The year in song

ETA: Vote εδώ δίπλα, πάνω δεξιά.

Τι κάνεις όταν ζεις τη βδομάδα της μούτζας και έχεις και τον ήλιο να σε λιώνει; Το ρίχνεις στο τραγούδι! Καθώς η τηλεοπτική σεζόν φοράει τα μπρατσάκια της και ρίχνει το αποχαιρετιστήριο μακροβούτι, ας θυμηθούμε τις στιγμές που η περίοδος 2008-2009 τραγούδησε τους πόνους και τις χαρές της, με αξέχαστα και υπέροχα αποτελέσματα. Όλες τους ήταν οι αγαπημένες μου στιγμές των αντίστοιχων shows, καθόλου τυχαία φαντάζομαι...

Chuck: Africa

Mην υποτιμάτε ποτέ τη δύναμη ενός σπουδαίου ποπ κομματιού, ειδικά όταν συνδυάζεται με την πηγαία χαρά των uber-cool losers Jeffster. Το κομμάτι χτίζει με απίστευτο τρόπο, και όταν πια γίνεται η αλλαγή και μπαίνουν οι Toto, μιλάμε για ανατριχίλες πλέον! Έξτρα πόντοι για την πειστική φαλτσαδούρα του Vik Sahay- πρόκειται περί τέχνης, και μην το υποτιμάτε καθόλου.

30 Rock: Kidney Now!

Για κάποιο λόγο δεν βρίσκω πουθενά βίντεο έξω από το hulu, αλλά το κομμάτι με το οποίο έκλεισε η 3η σεζόν της σειράς παραμένει αξέχαστα ξεκαρδιστικό. Ακούστε πάλι τους απάλευτους στίχους και φέρτε στο νου σας έναν στόλο από guest stars, από τον Elvis Costello ("Or should I say, Declan McManus, international art thief?") μέχρι τον Clay "Ξάδερφο του Kenneth" Aiken και μια τύφλα Cyndi Lauper. Aπλά κωμικός χρυσός, ό,τι αστειότερο έκανε φέτος η σειρά.

Flight of the Conchords: Too Many Dicks On the Dancefloor

Δεν χρειάζεται εξήγηση αυτό.

Τhe Office: Take Me Home, Country Roads

Δεν έχω λόγια για το πόσο λατρεύω αυτή τη σκηνή. Μπορεί να είναι ο συνδυασμένος ήχος της κιθάρας και του μπάντζο που βγάζει κάτι το υπέροχο, ή μπορεί να είναι η νέα ρεσεψιονίστ, ή μπορεί να είναι το αναπάντεχο bromance που γεννιέται ανάμεσα στις νότες ("Take it, Andy!"), ή μπορεί να είναι η ανηλεής in-character κωμωδία ("In German!"), ή μπορεί να είναι το πόσο συνεπής είναι η διακοπή από τον Toby πάνω στο καλύτερο, ή μπορεί απλά να είναι η απόλυτα τέλεια σκηνή αυτής της σειράς για όλους αυτούς τους λόγους μαζί.

Pushing Daisies: Eternal Flame

Chills, chills, chills, CHILLS. To σωστό τραγούδι, στη σωστή στιγμή, στη σωστή σειρά, από τη σωστή ερμηνεύτρια. Τόσο συναισθηματικά πλούσιο, με τα απολύτως απαραίτητα υλικά. Θα υπάρξει ποτέ ξανά στις τηλεοράσεις μας τίποτα σαν το Pushing Daisies;

Dr. Horrible's Sing-Along Blog: On the Rise

Δε θα έλειπε φυσικά η συνδυασμένη awesomeness των Neil Patrick Harris, Felicia Day και Joss Whedon, ε. Και δε θα μπορούσε φυσικά να είναι άλλο κομμάτι από εκείνο που μας έδωσε την πρώτη υποψία για τα κρυφά επίπεδα μιας ιστορίας που είχαμε αρχικά παρεξηγήσει ως αφελή χαριτωμενιά. Οι αρμονίες που γουστάρει o Whedon είναι εδώ, η στιχουργία έχει εκλάμψεις ιδιοφυίας, οι εκφράσεις αηδίας του Nathan Fillion είναι ανεκτίμητες, και παρ'όλ'αυτά, ο Dr. Horrible και το ξεδιάντροπα ψεύτικο μουστάκι του καταφέρνουν να κλέψουν την παράσταση από το background.

Glee: ----
Μετρήστε πόση ψυχή ή/και χιούμορ κρύβει κάθε ένα από τα παράνω κομμάτια, και προσπαθείστε μετά να με πείσετε οτι το Glee αξίζει θέση σε μια λίστα που στη θεωρία μοιάζει κατασκευασμένη για να το υποδεχτεί. Aντ'αυτού...

The Simpsons: Falling Slowly

Γιατί καμία λίστα με μουσικές δεν πρέπει να χάνει την ευκαιρία να συμπεριλαμβάνει οτιδήποτε έχει να κάνει με το Once. Aυτό εδώ το bit; Random and fun.


Τι ξέχασα; Ποιο αγαπάτε περισσότερο; Έπρεπε να έχω συμπεριλάβει το Heartless του Kris Allen;

.

Top-10 ΗΒΟ opening credits

Κάνοντας διάλειμμα από το catching-up 'True Blood' στο οποίο το έχω ρίξει (κι επειδή οι μόνες σκέψεις που μπορώ να συγκροτήσω αυτή τη βδομάδα έρχονται σε παραγράφους των 30 λέξεων), είπα με αφορμή το μίνι-αριστούργημα που ανοίγει το show του Alan Ball, να θυμηθούμε 10 από τα πάντα εξαιρετικά opening credits sequences σειρών του ΗΒΟ. Μετά το άλμα, κοιτάμε πού στέκεται το 'True Blood' σε αυτή τη λίστα.

10. Rome (2005-2007)
Προσωπικά δε μπορώ πάντα να μη χαζεύω τις κινούμενες τοιχογραφίες, σε αυτό το ταξίδι μέσα στα σοκάκια της αρχαίας Ρώμης. Νιώθεις πως μυρίζεις την εποχή.


9. Sex and the City (1998-2004)
Cheesy as fuck, αλλά το αγαπώ όπως και τη σειρά με τα puns της και τα απ'όλα της. Έχει γαμάτο theme song και, δηλαδή σοβαρά τώρα, η Carrie φορώντας μια νεραϊδένια φουστίτσα βλέπει το όνειρό της να λασπώνεται από ένα λεωφορείο που φέρει την πιο γκλαμουράτη και κυνική βερσιόν του εαυτού της. Come. On!


8. Flight of the Conchords (2007-)
Έχει αλατιερίτσες που χορεύουν στο ρυθμό του theme song. Χέστε με!


7. Six Feet Under (2001-2005)
Τέλεια μουσική, τέλειο μοντάζ, ταιριαστή αίσθηση μακάβριου. Μετά τη μέση προλαβαίνει να κάνει μια μικρή κοιλιά (ειρωνικά, όπως ακριβώς και η ίδια η σειρά) αλλά το συγχωρούμε και το αγαπάμε όπως είναι!


6.The Sopranos (1999-2007)
Το New Jersey στην οθόνη σου. Όχι οτι θα περίμενε κανείς τίποτα λιγότερο από τον αρχιτέκτονα της Μαύρης Οθόνης, αλλά είναι κάργα αρχιδάτο να ανοίγεις ένα μαφιόζικο show χωρίς το παραμικρό ίχνος βίας, παρά μόνο με εικόνες από την καθημερινότητα των ανθρώπων που τη δημιουργούν. Και με ένα από τα πλέον ταιριαστά και αναγνωρίσιμα theme songs στην ιστορία.


5. Carnivale (2003-2005)
Μαγεία. Ή, η αίσθηση του Κακού απλωμένη διαμέσου της ανθρώπινης ιστορίας, σε έναν ανατριχιαστικό συνδυασμό ήχου, εικόνας, θέματος και οπτικών εφέ. Better than the show.


4. Deadwood (2004-2006)
O χρυσός, το αλκοόλ, τα λασπωμένα νερά. Τα χρώματα, η μελωδία. Απλά τέλειο.


3. John from Cincinnati (2007)
O Joe Strummer τραγουδά πάνω σε εικόνες που αποδίδουν φόρο τιμής στις surf movies των '60s, σε ένα μοντάζ που αναπάντεχα στα μισά του διαποτίζεται με ερασιτεχνικές εικόνες ενός κόσμου σε αναζήτηση Μεσσία. Sticks and stones. The 1s and the 0s.


2. True Blood (2008-)
Άφωνος. Έγραψα και πιο πάνω "better than the show," αλλά εδώ δεν υπάρχει καν συναγωνισμός! Τι να πιάσεις, την κομματάρα, τις φρικιαστικές εικόνες στις κατάλληλες στιγμές, το βαθύ κόκκινο, την ανατριχιαστική εικόνα της εγκύου στη θάλασσα λίγο μετά την εμφάνιση του τίτλου, ακριβώς εκεί που νομίζεις οτι δεν έχει άλλο; Είναι απλά όση τελειότητα χωράει σε 90''!


1. The Wire (2002-2008)
Κανονικά είναι ψιλο-εκτός συναγωνισμού, ένας 'Citizen Kane' των τίτλων αρχής, με της κάθε σεζόν ένα διαφορετικού ύφους μοντάζ που ανάμεσα στις χαρακτηριστικές εικόνες και τις διαφορετικές διασκευές του ίδιου κομματιού, περικλείει όλη την αίσθηση του εκάστοτε κύκλου, πατώντας ταυτόχρονα πάνω σε προκαθορισμένη δομή, ενιαία και για τα 5 ανοίγματα. Εδώ, το αγαπημένο μου, από την σπαρακτική 4η σεζόν, με το 'Way Down in the Hole' όπως ηχογραφήθηκε για τις ανάγκες της σειράς από πιτσιρίκια της Βαλτιμόρης.


Τώρα, είναι κακό που ξαφνικά έχω αυτή την ακατάσχετη επιθυμία να ξεκινήσω μαραθωνίους σειρών που δεν έχω ούτε το χρόνο, ούτε το λόγο να ξαναπιάσω αυτή τη στιγμή; 'Deadwood', φύγε από το κεφάλι μου, δεν έχω ώρες να σου αφιερώσω τώρα, διάολε!