Old guys - Colbert 2-0

Όπου ο Barry Manilow, περσινός θριαμβευτής εις βάρος του Colbert, βγήκε φέτος στην εκπομπή του για τον παρηγορήσει για τη νέα ήττα του, αυτή τη φορά από τον Tony Bennett, πριν καταλήξει να συζητάει τηλεφωνικά (και διαφουσκαλικά) με τον Jon Stewart για τα Emmy που έχουν κερδίσει οι δυο τους.

Πραγματικά, το πόσο αστείες είναι οι post-Emmy εκπομπές του Colbert είναι αρκετός λόγος να θέλω να συνεχίσει να χάνει...

Emmys 2007: The show

Για τους νικητές τα είπαμε εδώ, για το κόκκινο χαλί θα σας τα πει καλύτερα η stella (αφού συμφωνήσω για τη stunningness των Katherine Heigl και Mary Louise-Parker, και αφού βάλω στη συζήτηση και τις Debra Messing και Portia de Rossi), για το ίδιο το show να μην πούμε δυο κουβέντες? Στην πραγματικότητα άντεξα μέχρι τη μέση γιατί έχω ένα αβάσταχτα πρωινό ξύπνημα, οπότε πετάω μερικά σχολιάκια και θα επανέλθω αύριο που θα δω το υπόλοιπο μισό. (Όχι οτι περιμένω καμιά δραματική βελτίωση.)
(UPDATE: Καλά έκανα και δεν περίμενα βελτίωση.)

ΟΚ, καταρχάς ο αυτοσαρκασμός θα σε πάει μέχρι ενός σημείου, Ryan Seacrest. Ναι, πολλοί ήταν σκεπτικοί για την επιλογή του παρουσιαστή του American Idol/εκφωνητή των E! News/παραγωγό radio show/συνεντευξιαστή στο κόκκινο χαλί για την παρουσίαση και των Emmys. Μετά από αυτή την πρόταση δεν ξέρω κατά πόσο έχει νόημα να εξηγήσω καν το γιατί. Επιπλέον, αστείο για τα 18α γενέθλια της Hayden Panettiere και κακό πέσιμο στην Teri Hatcher μέσα στα πρώτα 10 λεπτά του show? Ryan, δε βοηθάς καθόλου.

Από κει και πέρα, ο Ray Romano ξεκίνησε με λογοκρισία με την καλησπέρα και συνέχισε με ένα παραληρηματικό μονόλογο που με έκανε να αισθάνομαι άσχημα για τον κακομοίρη, η σκηνή δε βοηθούσε κανέναν μα κανέναν, ο Neil Patrick Harris ειλικρινά δεν κατάλαβα για ποιο λόγο έπρεπε να κάνει κι αυτός "αστείο" για τα 18α της Hayden, ενώ θα πλήρωνα όσο-όσο για να ξέρω τι περνάει από το μυαλό του James Gandolfini καθώς η κάμερα τον δείχνει στο 359ο obligatory κακό Sopranos finale-related αστείο που κάνει όποιος βρίσκεται στη σκηνή εκείνη την ώρα.

Τα καλά για την ώρα? Ο πριζωμένος μονόλογος της Ellen που από μόνος του ήταν αστειότερος από ολόκληρα τα Όσκαρ της, το "η μητέρα της Katherine Heigl είπε σε εμάς οτι θα κερδίσουμε" από τον τυπά του Conan O'Brien, το κλιπάκι των υποψηφίων για γράψιμο variety show για το Daily Show (με τα "I can't recall..." του Alberto Gonzalez), το βιντεάκι με τα faux θαψίματα για τον Steve Carell και, για να είμαι δίκαιος, το αστειάκι του Seacrest με τα παιδιά του Kid Nation σε treadmills. Kανείς λόγος δεν έχει ξεχωρίσει μέχρι τώρα, εκτός -αρνητικά- από τον διπλό του Robert Duvall που με έκανε να ευχηθώ να πεθάνει το γουέστερν εδώ και τώρα.

(Περισσότερα αύριο.)

Κακογραμμένο, κακοπαιγμένο και το υπόλοιπο show. Ο Seacrest με το κουστούμι του Tudor. What. Τhuh. Fuck. Οι περισσότεροι λόγοι ήταν από αδιάφοροι (America Ferrera) μέχρι υστερικοί (τι έπαιρνε η Sally Field?), οι παρουσιαστές στη δύσκολη θέση να διαβάζουν άθλια αστεία από το teleprompter, ενώ το μουσικό νούμερο-αφιέρωμα στους Sopranos ήταν random έως αδιάφορο. Την κατάσταση έσωσαν βασικά οι λίγοι αυτοσχεδιασμοί: η αμηχανία του Wayne Brady αντιδρώντας στη θέα του Seacrest με το κουστούμι, ο σοκαρισμένος James Spader που σχεδόν αυτομαστιγώθηκε για την αναπάντεχη νίκη του, και φυσικά οι Stewart-Colbert που καυτηρίασαν τα πάντα αλλά είχαν την πιο πηγαία και αστεία στιγμή τους όταν κάλεσαν στη σκηνή τον φίλο τους Steve Carell να παραλάβει το Emmy του απόντα Ricky Gervais. Aπό κοντά κι άλλος ένας Comedy Central-ιστής, ο Lewis Black, σε ένα από συνήθη ξεκαρδιστικά rants του.

E, και φυσικά το "dozens and dozens of viewers" της Tina Fey, αλλά αυτό είχε ήδη χριστεί ατάκα της βραδιάς από πριν δω το show.

Instant Reaction: Emmys 2007

Ποιες εκλογές, ποιο Eurobasket-- τα Emmys, αυτό το αγαπημένο ετήσιο ραντεβού γκρίνιας, ήρθε κι έφυγε. Τι μας άφησε φέτος? Mετά το άλμα, δυο λόγια για κάθε κατηγορία, γραμμένα live καθώς ανακοινώνονταν.

Supporting Actor, Comedy - Jeremy Piven. Τον έχω βαρεθεί για να είμαι ειλικρινής, και με τον Neil Patrick Harris εκεί δίπλα δεν είναι πλέον καν ο πιο cool της παρέας. Νταχς.

Supporting Actor, Drama - Terry O'Quinn. Ό,τι πάρει το Lost καλό είναι, αλλά ειδικά αυτό το long overdue βραβείο για τον O'Quinn ήταν ο καλύτερος τρόπος για να μην ξενερώσω με το καλησπέρα. Eπίσης, καιρός επιτέλους ήταν να τσιμπήσει κι ερμηνευτικό βραβείο η σειρά με ένα από τα καλύτερα ensembles της TV. Το οτι το πήρε και για το καλύτερο μέλος της είναι απλά μια ευτυχής συγκυρία.

Supporting Actress, Comedy - Jamie Pressly. Ugh. Με τη Jenna Fischer στην κατηγορία οτιδήποτε άλλο είναι γελοίο, συμπεριλαμβανομένης της νίκης μιας trashy γκόμενας που παίζει επιτυχημένα μια trashy γκόμενα. Oh well, τουλάχιστον δεν κέρδισε η Vanessa Williams, για όνομα του θεού. Άραγε δείγμα ξεγουσκώματος του υπερβολικού hype της σειράς? Στον Α' Γυναικείο θα δείξει.

(By the way, δεν το έχω ψάξει, αλλά το My Name is Earl πρέπει να είναι η μοναδική σειρά στην ιστορία που έχει κερδίσει Emmys σεναρίου, σκηνοθεσίας και ερμηνείας χωρίς να έχει καν ποτέ προταθεί για Καλύτερη Κωμωδία. Αυτά για όποιον αμφιβάλλει οτι τα βραβεία αποφασίζονται σε μια παρτίδα μπαρμπούτι.)

Supporting Actress, Drama - Katherine Heigl. Ανάμεσα στο Knocked Up και στο #1 scripted show στην τηλεόραση (όπου είναι πρακτικά πλέον η πρωταγωνίστρια), η Heigl ζει μια πολύ μεγάλη χρονιά, και άξιζε να πάρει σπίτι κάποιο βραβείο για να έχει να τη θυμάται. Δεν έχω κρύψει πόσο την αγαπώ, so yay. Πρώτο ερμηνευτικό βραβείο για το Grey's Anatomy.

(Kαι η Lorraine Bracco αποχωρεί δίχως Emmy. Δε λέω, κρίμα είναι, αλλά φέτος έτσι κι αλλιώς δεν είχε το κατάλληλο υλικό για να αξίζει νίκη. Εξάλλου, τώρα βρίσκεται στο διακεκριμένο Lauren Graham Emmyless Club. Ακούω οτι παίζει πολύ ταλέντο εκεί μέσα.)

Writing, Variety Show - Late Night with Conan O'Brien. 20+ υποψηφιότητες μετά, ο περσινός παρουσιαστής (και ο καλύτερος οποιασδήποτε απονομής βραβείων έχω δει) κερδίζει το πρώτο του Emmy. 'bout damn time.

Directing, Drama - The Sopranos, "Kennedy and Heidi". Στην καλύτερη ίσως κατηγορία των φετινών βραβείων (όπου όποιος κι αν κέρδιζε θα το δικαιούτο) νίκησε η πιο θρυλική σειρά από όλες, στην τελευταία της κιόλας χρονιά. Δε θα πω ακριβώς όχι, αλλά ανάμεσα σε Peter Berg, Thomas Schlamme, Felix Alcala και Jack Bender, ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις 5 σοβαρές επιλογές.

Writing, Drama - The Sopranos, "Made in America". Θέλουν να με εκνευρίσουν? Όλα τα λεφτά εδώ ήταν η σκηνοθεσία στο τελευταίο δεκάλεπτο, και πάνε και του δίνουν βραβείο σεναρίου? Τι να κάνεις όμως, λεπτομέρειες. Αυτό το βραβείο -από την έτερη καλύτερη κατηγορία της βραδίας- έγραφε πάνω του Sopranos, και δικαιωματικά. Πάμε για sweep απόψε, λέει.

(Κρίμα για το Battlestar Galactica πάντως. Μπαίνει έτσι κι αυτό στην κατηγορία των αριστουργημάτων που μάλλον εξ ατυχήματος βρέθηκαν με υποψηφιότητα σεναρίου, περισσότερο επειδή οι σεναριογράφοι νοιάζονται για ποιότητα παρά επειδή τα Emmy γενικά ξύπνησαν. Άλλα τέτοια shows? Freaks and Geeks, Buffy the Vampire Slayer. Καμία νίκη, φυσικά.)

Variety Series - The Daily Show. Ξέρετε κάτι, αυτή είναι η μία και μοναδική διαρκώς επαναλαμβανόμενη νίκη των Emmys που δε θα βαρεθώ ποτέ να βλέπω. Με το καλό και του χρόνου, Jon.

Actress, TV Movie - Helen Mirren. Σοκ.

Directing, TV Movie & Writing, TV Movie - Prime Suspect. Ώπα, το Suspect κέρδισε μέσα σε 10 λεπτά σενάριο, σκηνοθεσία και ερμηνεία. Πώς στα κομμάτια έχασε τo Καλύτερo Miniseries? Βαριέμαι τώρα να πηγαίνω πίσω και να το προσθέτω στα σχόλια, το Broken Trail κέρδισε εκείνο το βραβείο, αλλά πραγματικά... τι καπνίζουν στην Ακαδημία?

Ummm - Al Gore. OK, είναι κι αργά και θα σας γελάσω, αλλά κάτι κέρδισε ο Al Gore. Το οποίο fine by me, δεν είναι θέμα, απλώς έχει πλάκα που ο τύπος είναι παντού. Πότε είναι τα Νόμπελ είπαμε?

Performance, Variety - Tony Bennett. OK, αυτό καταντά γελοίο. Πέρσι από τον Manilow, φέτος από τον Bennett? Τι πρέπει να κάνει ο Colbert για να κερδίσει αυτή την κατηγορία, να βρεθεί απέναντι στην Britney Spears?

Directing, Comedy - Ugly Betty, "Pilot". Όπως πάντα, το γενικευμένο σύνολο των μελών της Ακαδημίας είναι αρκετά impressionable ώστε να ψηφίζει για σκηνοθεσία την μόνη υποψηφιότητα που προέρχεται από ωριαία κωμωδία. Φυσικά υπήρχαν τουλάχιστον δύο entries κλάσεων ανώτερα, αλλά δυστυχώς το hype δεν έχει σβήσει όσο ήθελα να πιστεύω παραπάνω.

Writing, Comedy - The Office, "Gay Witch Hunt". Έξω από το "Slap Bet" του αγνοημένου How I Met Your Mother, αυτό ήταν το πιο αστείο 20λεπτο της σεζόν, οπότε ναι, ναι και ναι. Βy the way δεν είναι καθόλου άσχημα σε γενικές γραμμές τα φετινά βραβεία, κάτι δεν πάει καλά. Κάτι φριχτό θα συμβεί. Ω θεέ μου, θα κερδίσει Καλύτερο Δράμα το Boston Legal, έτσι δεν είναι?

Reality-Competition Series - The Amazing Race. Η Helen Mirren των reality shows ξαναχτυπά. Ψιτ, μέλη της Ακαδημίας, μπράβο που είστε έτσι hip και cool και ψηφίζετε και καμιά Katherine Heigl άμα λάχει, αλλά σκύψτε λίγο να σας ψιθυρίσω ένα μυστικό, μη μας ακούσει και κανένας: Project Runway.

Actor, Comedy - Ricky Gervais. Whoa. Λατρεύω Carell, ήθελα Baldwin, αλλά μα τον Tony Shalhoub και το φαινομενικά ατελείωτο σερί του, δεν πρόκειται να χαλαστώ με την τρελή νίκη ενός εκ των τριών comedy gods της κατηγορίας. Ειλικρινά, η ήττα του Monk μου αρκεί.

Actress, Drama - Sally Field. Δεν παρακολουθώ Brothers & Sisters, αλλά δε θα αμφισβητήσω τις ικανότητες της Οσκαρούχου Sally Field. Κι ενώ λυπάμαι που δεν πήρε την κατηγορία η Edie Falco, τουλάχιστον χαίρομαι που δεν κέρδισε κάποια από τις υπόλοιπες 4 κομπάρσες. Μπορούμε τώρα να τελειώνουμε με αυτό το κακό ανέκδοτο που είναι οι υποψηφιότητες της Patricia Arquette?

Actress, Comedy - America Ferrara. Καρα-προβλέψιμο. Και ίσως επειδή έχω τη Mary-Louise Parker φρέσκια με τα νέα επεισόδια Weeds, αυτό είναι ένα βραβείο με το οποίο διαφωνώ καθέτως. Είμαι πολύ περίεργος να δω πώς θα αντιμετωπίζει φέτος το industry το Ugly Betty.

Actor, Drama - James Spader. Ξέρετε κάτι? I called it. Γιατί παραπήγαινε καλά η βραδιά. Και φυσικά ανάμεσα σε δύο ερμηνευτές-τιτάνες, δύο από τους σπουδαιότερους ηθοποιούς που έχουν κοσμήσει ποτέ τη μικρή οθόνη με την παρουσία τους, το βραβείο έπρεπε να πάει για κάτι σαν 45η φορά στον James. Frakkin. Spader.

Whatever.

(Kαι τουλάχιστον ο Gandolfini έχει κερδίσει μπόλικα -όχι πάντα δίκαια-, αλλά ο Laurie? Πρώτα δίνουν την παρουσίαση στον Seacrest και μετά το βραβείο στον Spader? Αυτή η διπλή ήττα είναι χειρότερη κι από αυτή του Colbert από τους Manilow & Bennett.)

Comedy Series - 30 Rock. Ναι! Αν και έχω την υποψία οτι η βιομηχανία το ψήφισε επειδή είναι ερωτευμένη με τον εαυτό της, αλλά τι διάολο. Μία από τις 2-3 καλύτερες κωμωδίες κέρδισε και το βραβείο, ας μην το πολυψειρίζω. Kυρίως, δεν κέρδισε η Betty. Kαπάκι με τον Spader, δε νομίζω να το είχα αντέξει.

(Η Tina Fey, από την ομιλία της: "Thank you to our dozens, and dozens of fans!" Η ατάκα της βραδιάς?)

Drama Series - The Sopranos. Thank you for the memories.

Κι έτσι, μια από τις σπουδαιότερες σειρές στην ιστορία, γίνεται και η πρώτη που κερδίζει Emmy Καλύτερου Δράματος αφού έχει σταματήσει να προβάλλεται. Βραβευμένοι για Σειρά, Σενάριο και Σκηνοθεσία, οι Sopranos του David Chase θριαμβεύουν απολύτως δικαιολογημένα σε μια βραδιά κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους, συμπληρώνοντας ένα αναπάντεχα επιτυχημένο δίπτυχο βραβεύσεων στις δύο μεγάλες κατηγορίες.

James Spader aside... Well done, Emmy. Ποιος να το έλεγε. Άντε και του χρόνου με το καλό, να έχουμε και υποψηφιότητες που να βγάζουν νόημα.

(Πλήρης λίστα όλων των υποψηφιοτήτων και νικητών.)

My Emmy in a box

Κι έτσι κάπως ο Justin Timberlake πήρε κι ένα Emmy να συντροφεύει το Grammy του. (Με το καλό και στα Όσκαρ.) Το "Dick in a Box" που τραγούδησε με τον Andy Samberg για το SNL επικράτησε των υπόλοιπων υποψηφιοτήτων, ιδιαίτερα των δύο φανταστικών entries του Scrubs από το "My Musical".

Κατά τα άλλα, η ανακοίνωση των creative arts Emmys έχρισε μεγάλο νικητή -καραπρωτότυπο- το ΗΒΟ. Σάρωσε στα τεχνικά βραβεία με το Rome και το Deadwood (τσίμπησε ένα και το Tudors πάντως, για κουστούμια), σάρωσε στις κατηγορίες τηλεταινίας/μίνι σειράς με το Bury My Heart at Wounded Knee, σάρωσε στις κατηγορίες nonfiction με το When the Levees Broke του Spike Lee, όπως ακριβώς αναμένεται να σαρώσει και στα "μεγάλα" Emmy της Κυριακής, με τους Sopranos.

24 και CSI μοιράστηκαν τα βραβεία ήχου ενώ το οπτικών εφέ πήγε στο Battlestar Galactica, το Dexter αναγνωρίστηκε για το σχεδιασμό των τίτλων του (γουάου), το Friday Night Lights για το καστ του (κανένα μέλος του οποίου δεν υποψήφιο πουθενά, γιατί φυσικά έπρεπε να χωρέσουν μέσα ο James Spader και η Patricia Arquette), το How I Met Your Mother για τη φωτογραφία του (Go Barney!) και η Kathy Griffin γιατί είναι damn funny.

Να σημειώσω επίσης τη διακοπή ενός σερί που είχα αρχίσει να ευχαριστιέμαι: για 3η σερί χρονιά ο εκάστοτε αγαπημένος μου συνθέτης είναι υποψήφιος για Emmy Καλύτερου Score, αλλά σε αντίθεση με τους Michael Giacchino και Sean Callery (που κέρδισαν πρόπερσι και πέρσι, αντίστοιχα, για Lost και 24) φέτος ο Snuffy Walden (Kidnapped, Friday Night Lights) δεν κέρδισε και το βραβείο.

Στις κατηγορίες guest stars, ο John Goodman πήρε αυτό που θα είναι το μοναδικό Emmy του Studio 60 on the Sunset Strip, η Elaine Stritch πήρε το πρώτο για το 30 Rock (ναι, είμαι αισιόδοξος), ενώ τα άλλα δύο πήγαν σε σειρές που έχει βαρεθεί η ψυχή μου, Law & Order και Monk (με τον Stanley Tucci να επικρατεί σκανδαλωδώς του Martin Landau από το Entourage).

Στον χώρο των ριάλιτι, το Amazing Race συνέχισε να τσεπώνει βραβεία, αλλά η είδηση είναι οτι χάρη στο "Idol Gives Back" το οποίο φυσικά καταχωρήθηκε ως Special από το FOX, το American Idol κέρδισε το πρώτο του Emmy. Το πιο ταλαντούχο ξαδερφάκι του Idol, όμως, το So You Think You Can Dance, κέρδισε κι αυτό δύο βραβεία, ελαφρώς σχετικότερα με το αντικείμενό του: οι λατρεμένοι Wade Robson και Mia Michaels μοιράστηκαν το Emmy Καλύτερης Χορογραφίας για τις ρουτίνες με τα ζόμπι και το παγκάκι, αντίστοιχα. Άντε, και του χρόνου. Για την ώρα, ρεντεβού την Κυριακή για τα σπουδαία. Για την ακρίβεια, χαράματα Δευτέρας-- με βλέπω στο PC να πηγαινοέρχομαι ανάμεσα σε δύο tabs, ένα που θα βρίσκεται στο Gold Derby, κι ένα στο Υπουργείο Εσωτερικών. Fun. :P

(Όλες οι κατηγορίες.)

A funny.

Δε θα σας μείνει άντερο με αυτό που μόλις πρόσεξα μελετώντας τα βάααθη των κατηγοριών Έμμυ.

Outstanding Special Visual Effects For A Miniseries, Movie Or A SpecialVisual Effects For A Miniseries, Movie Or A Special
	Bury My Heart At Wounded Knee • HBO • Wolf Film/Traveler's Rest Film in association with HBO Films
	Drive • The Starting Line • Fox.com • 20th Century Fox Television
	Nightmares & Dreamscapes: From The Stories Of Stephen King • The End Of The Whole Mess • TNT • Ostar Productions
	Nightmares & Dreamscapes: From the Stories of Stephen King • Battleground • TNT • Ostar Productions
	Secrets Of The Deep • Discovery Channel • Impossible Pictures in association with Discovery Channel
	The Path To 9/11 • Night 2 • ABC • Marc Platt Productions in association with ABC Studios

So, there you have it. Emmy-nominated, λοιπόν. (Το "Fox.com" το προσέξατε, έτσι?)

UPDATE: To "Fox.com" το πρόσεξε και το Variety, που μας εξηγεί για ποιο λόγο αυτή η υποψηφιότητα του "Drive" αποτελεί μια ιστορική πρωτιά την οποία θα θυμόστε για δεκαετίες από σήμερα. Ποιος να το έλεγε!

Instant Reaction: Emmy 2007 Nominees

Η μεγαλύτερη αδικία των φετινών υποψηφιοτήτων παρατηρήθηκε στην κατηγορία Καλύτερης Κωμωδίας, από όπου έλειπε σκανδαλωδώς το entry "Υποψηφιότητες δραματικών κατηγοριών". Ναι, περισσότερο από το "30 Rock" ή το "The Office", διάολε, ακόμα και από το "Arrested Development", γέλασα με τις υποψηφιότητες για Δραματική Σειρά ή για Α' Γυναικείο Ρόλο.

Έτσι, μετά το "Wire" και το "Shield", έπεσαν μπροστά σε τρίσβαθα αριστουργήματα σαν το "Heroes" σειρές όπως το "Lost" ή το "Friday Night Lights", για να καταλήξουμε σε αυτό που είναι ξεκάθαρα το χειρότερο line-up υποψηφιοτήτων για Best Drama Series στη σύγχρονη ιστορία του θεσμού.

Στις κωμικές κατηγορίες υπάρχουν αρκετές ευχάριστες εκπλήξεις (Legendary! Ricky Gervais! Kevin Dillon!), αλλά σε γενικές γραμμές είναι επίπονα εμφανές οτι οι τεμπέληδες της Ακαδημίας βλέπουν όλες κι όλες δύο δραματικές σειρές και τις έχουν προτείνει όπου ήταν ανθρωπίνως δυνατόν, και αυτό μου αφήνει μια πολύ δυσάρεστη γεύση. Η ποιότητα φρενάρει εκεί που τελειώνουν οι "Sopranos", μάλλον.

Όπως πάντα την παρτίδα σώζουν κάπως οι υποψηφιότητες σε σενάρια και σκηνοθεσίες, με το "Battlestar Galactica" να είναι υποψήφιο για τα αριστουργήματα "Occupation", "Precipice" και "Exodus, Part 1&2" (δηλαδή το καλύτερο σερί 4 επεισοδίων ολόκληρης της φετινής τηλεοπτικής σεζόν), το "Lost" να είναι παρών τόσο για σκηνοθεσία όσο και για σενάριο του αριστουργηματικού season finale του (αλλά στην σχοζοφρενή παράδοση των Έμμυ δεν ήταν αρκετό για να στείλει τη σειρά στη Μεγάλη κατηγορία, γιατί μάλλον δεν έπιανε μία μπροστά στον.... πιλότο του "Heroes"), αλλά τους "Sopranos" να πιάνουν έναν αδικαιολόγητα μεγάλο αριθμό θέσεων, και μάλιστα για τα λάθος επεισόδια. (Υποψήφιο για καλύτερο σενάριο το series finale? Σοβαρολογούμε τώρα? Όλα τα λεφτά ήταν στην σκηνοθεσία, για την οποία δεν είναι υποψήφιο.) Στη σκηνοθεσία είναι όμως υποψήφιοι οι αγαπημένοι David Semel, Peter Berg και Tommy Schlamme, οπότε πάει κι έρχεται.

Στον πρώτο αντρικό ρόλο τουλάχιστον διορθώθηκε η περσινή γελοιότητα με τις απουσίες των Laurie/Gandolfini, αλλά απολύτως τίποτα δε δικαιολογεί τους Spader/Sutherland/Leary αντί των Hall/Chiklis/Chandler, πέραν αυτού που ανέφερα παραπάνω περί της τεμπελιάς των μελών της Ακαδημίας που παρακολουθούν 5 σειρές και δε μπαίνουν στον κόπο να αναζητήσουν οτιδήποτε παραπέρα.

Να σημειωθεί ακόμα η υποψηφιότητα του Forest Whitaker ως Guest Actor in a Drama για το "E.R." Τι χρειαζόταν να κάνει ο κορυφαίος ερμηνευτής της περσινής σεζόν (ως Jon Kavanaugh στο "Shield") για να πάρει υποψηφιότητα Έμμυ? Απλούστατο: να κερδίσει ένα Όσκαρ, ώστε να μάθουν οι ψηφοφόροι της Ακαδημίας το όνομά του, και να κάνει ένα Πολύ Δραματικό Πέρασμα από τον μαθουσάλα του NBC, ώστε να τον δουν οι ψηφοφόροι της Ακαδημίας, γιατί πού να γυρίζουν τώρα στο FX μωρέ καημένε.

Τέλος, δείτε φέτος τον Stephen Colbert να χάνει το Έμμυ από τον Tony Bennett αντί του Barry Manilow. Αναλυτικά οι υποψηφιότητες εδώ.

Emmys 2007: Screw this!

Δεν έχω χρόνο, οπότε αντί να αραδιάσω 5 ξερά ονόματα περιμένοντας να ανακοινωθούν οι υποψηφιότητες, καλύτερα να σας αφήσω αυτό εδώ το εξαιρετικό κείμενο του Mark Harris για το Entertainment Weekly. Με τον Harris σπανίως συμφωνώ, αλλά εδώ φτάνει στη ρίζα του προβλήματος των Emmy δίχως να απαξιώνει το θεσμό των βραβείων γενικότερα. (αυτό είναι μια άλλη συζήτηση, και ο αρθρογράφος πολύ σωστά κάνει τον διαχωρισμό.)

Από ώρα σε ώρα καταφθάνουν και οι υποψηφιότητες, οπότε... "developing..."

Emmys 2007: Dream Ballot (Actors + Actresses)

Για τις δύο μεγάλες κατηγορίες τα είπαμε αναλυτικά, και τώρα (δυο μέρες πριν την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων) αρπάζω την ευκαιρία για να κάνω λίστες, λίστες, λίστες! Μετά το άλμα ακολουθούν οι αγαπημένοι μου ηθοποιοί (σενάρια, σκηνοθεσίες και λοιπά βραβεία σε επόμενο ποστ) για τη σεζόν που πέρασε.

LEAD ACTOR, DRAMA SERIES

1. Ian McShane (Deadwood)
2. Michael C. Hall (Dexter)
3. Kyle Chandler (Friday Night Lights)
4. James Gandolfini (The Sopranos)
5. Hugh Laurie (House)

Σε αυτή τη γελοιωδώς ανταγωνιστική κατηγορία, θα κοπάναγα τον εαυτό μου που θα άφηνα έξω τους: Michael Chiklis (The Shield), Matthew Perry (Studio 60 on the Sunset Strip), Edward James Olmos (Battlestar Galactica) και Kiefer Sutherland (24).

Aλλά ο McShane όπως πάντα παρέδιδε τους διαλόγους του Milch καλύτερα από ό,τι θα το έκαναν μεγάλοι σαιξπηρικοί ηθοποιοί, ο Hall δημιούργησε ένα πορτρέτο κοινωνιοπαθούς που σχεδόν ξεπερνά και τον Tony Soprano, ο ίδιος ο Tony Soprano πέρασε από την κόλαση, μας έκανε να σπαράξουμε, και μέχρι το τέλος κατάφερε να έχει πάλι την ίδια αγελαδίσια μουτσούνα, ο Chandler εμφύσησε συναίσθημα και ακόμα και στο πλέον all-american macho στερεότυπο, ενώ ο Laurie ήταν... ο Laurie.


LEAD ACTRESS, DRAMA SERIES

1. Mary McDonnell (Battlestar Galactica)
2. Connie Britton (Friday Night Lights)
3. Edie Falco (The Sopranos)
4. Lauren Graham (Gilmore Girls)
5. Kristen Bell (Veronica Mars)

Η McDonnell ηγήθηκε του καλύτερου καστ της τηλεόρασης όντας εξίσου αυστηρή και ευάλωτη (η σκηνή της με τον Olmos στο flashback της New Caprica είναι μια από τις αγαπημένες μου στιγμές της σεζόν), η Britton παρέδωσε μια ανεπανάληπτη ρεαλιστική μητρική φιγούρα, η Falco περιφερόταν σα να μην καταλαβαίνει τίποτα από όσα συμβαίνουν γύρω της, εμπαθής μόνο σε όσα άγγιζαν αυτήν και το lifestyle της Carmella, ενώ η Bell πειστικά πέρασε από τα στάδια του έφηβου χαρακήρα της γυρνώντας πάλι εκεί από όπου ξεκίνησε. Όσο για την Graham? Ναι, έχω δει μόλις το 1/3 της τελευταίας σεζόν των "Gilmore Girls", αλλά και μόνο για την out of context σκηνή του καραόκε που είδα από το 3ο απ'το τέλος επεισόδιο της σειράς, η Graham θα άξιζε τη νίκη. Βλακωδώς, δεν στέλνει αυτό το επεισόδιο.


LEAD ACTOR, COMEDY SERIES

1. Alec Baldwin (30 Rock)
2. Steve Carell (The Office)
3. Jason Lee (My Name is Earl)
4. Josh Radnor (How I Met Your Mother)
5. Ricky Gervais (Extras)

O Baldwin είναι απόλυτος κωμικός θεός, σηκώνοντας την επανεφεύρεση μιας σειράς στις πλάτες του και όντας αστείος ακόμα και κάνοντας το πιο πεζό και καθημερινό πράγμα. Σε μια διαφορετική κλάση από αυτόν όλοι οι υπόλοιποι, με τον Carell να συνεχίζει να αναδεικνύει την ανθρωπιά μέσα από τον αντιπαθή του χαρακτήρα, τον Lee να είναι χρυσός όποτε ο Earl χωματίζεται αρνητικά και τον Radnor πρακτικά να βαστάει τσίλιες για τον πιο αστείο συμπρωταγωνιστή του, αλλά να το κάνει αφήνοντας τον θεατή χορτασμένο. Και τέλος όχι, δεν βλέπω "Extras", αλλά με κάτι θα έπρεπε να γεμίσω τη λίστα μου. Ο Gervais είναι ιδιοφυής κωμικός, οπότε θα τον προτιμούσα από την καταναγκαστική επιλογή του Zach Braff στη χειρότερη σεζόν του "Scrubs".


LEAD ACTRESS, COMEDY SERIES

1. Sarah Silverman (The Sarah Silverman Program)
2. Marcia Cross (Desperate Housewives)
3. Mary-Louise Parker (Weeds)
4. America Ferrara (Ugly Betty)
5. Felicity Huffman (Desperate Housewives)

Η Silverman δεν έχει ιερό και όσιο και παραδίδει την πιο βρώμικη ατάκα με το πιο αθώο ύφος του κόμου, η Cross συνεχίζει να είναι η ψυχή της Wisteria Lane στην κωμωδία και στο δράμα, η Parker αναμιγνύει οδύνη και ιδιορρυθμία σε έναν από τους αγαπημένους μου current χαρακτήρες, η Ferrara είναι το success story της χρονιάς και όχι -πολύ- αδίκως, ενώ η Huffman παραμένει μια φανταστική ηθοποιός παγιδευμένη σε έναν βαρετό χαρακτήρα.


SUPPORTING ACTOR, DRAMA

1. Gerald McRaney (Deadwood)
2. Michael Hogan (Battlestar Galactica)
3. Walton Goggins (The Shield)
4. Henry Ian Cusick (Lost)
5. Vincent Curatola (The Sopranos)

Άλλη μια τροματικά busy κατηγορία, ούτε που τολμώ να απαριθμήσω αυτούς που δυστυχώς άφησα έξω, αλλά η 5άδα για μένα είναι απολύτως ξεκάθαρη. Ο McRaney έπλασε το πιο τρομακτικό πορτρέτο κακού των τελευταίων χρόνων, με την ήρεμη δύναμη να πηγάζει από την αλαζονεία, και τη βεβαιότητα πως μπορεί να λιώσει κάθε έναν από τους κατοίκους του Deadwood, τους οποίους βλέπει όλους ως μυρμήγκια. Η αδάμαστη οργή σε κάθε του λέξη και έκφραση του προσώπου όταν η πόλη και ο Al Swearangen αρχίζουν να επιστρέφουν τα πυρά, μας έδωσε ίσως το πιο συναρπαστικό δείγμα τηλεόρασης για την περασμένη σεζόν. O McRaney είναι θησαυρός, και ο George Hearst του είναι το σπουδαιότερο πράγμα που παίρνω μαζί μου από την περίοδο 2006-2007, όπως πέρσι ήταν η αντίστοιχη πρώτη θέση αυτής πάλι της κατηγορίας, του Forest Whitaker για το "The Shield".

Μιλώντας για αυτό, οι άλλοι 4 είναι μεν μια σκάλα πιο κάτω (ή δέκα) αλλά παραμένουν όλοι τους φανταστικοί. Ο Hogan με ένα μάτι μετέδωσε όση οδύνη δεν μπορούν να περιγράψουν τα λόγια του -έτσι κι αλλιώς φανταστικού- σεναρίου, ο Goggins αποτέλεσε το απόλυτο breakthrough σε μια ερμηνεία-έκπληξη γεμάτη πόνο και ενοχές, ο Cusick και το τραγικό love story του χαρακτήρα του υπήρξε η καρδιά του αναγεννημένου "Lost", ενώ ο Curatola μας έδωσε το tear-jerker της χρονιάς με την εγκάρδια απεικόνισή του ενός ετοιμοθάνατου μαφιόζου.


SUPPORTING ACTRESS, DRAMA

1. Grace Park (Battlestar Galactica)
2. Yunjin Kim (Lost)
3. Autumn Reeser (The O.C.)
4. Kelly Bishop (Gilmore Girls)
5. Katherine Heigl (Grey's Anatomy)

Δεν ξέρω τι χάπια έπαιρνα πέρσι και άφησα την Park έξω από την 5άδα μου (Το "Downloaded" το είχες δει, Tyler του 2006? Έλεος!) αλλά και μόνο για το ξέσπασμά της λίγο πριν "αυτοκτονήσει" στα μέσα της φετινής σεζόν, θα της έδινα το βραβείο. Για να μη σχολιάσω το πώς έχει πλέον αναπτύξει ανετότατα δύο ολότελα διαφορετικούς χαρακτήρες στην ίδια σειρά. (Αλλά αυτό το είχε κάνει και από πέρσι. Γκούχου.)

Κατά τα άλλα, η Kim συνεχίζει χωρίς πολλές φανφάρες να είναι η καλύτερη ηθοποιός του "Lost", αλλά φέτος είχε και το πυροτέχνημά της (καθώς η Sun μαθαίνει ποιος είναι ο πατέρας του παιδιού της), η Reeser με την απρόσμενα απολαυστική κωμική της φλέβα αναζωογόνησε μια σειρά που όλοι θεωρούσαν χαμένη υπόθεση και η Bishop επιτέλους στις δραματικές κατηγορίες μας έδωσε για τελευταία φορά τον απολαυστικά κακιασμένο (αλλά σπάνια αντιπαθή) χαρακτήρα της.

Η Heigl, μια κατηγορία από μόνη της, ήταν φέτος η καρδιά του "Grey's Anatomy", ευτυχώς ή δυστυχώς. Ίσως του χρόνου να έχω τον Tyler του 2008 να με βρίζει γιατί άφησα έξω την υπέροχη Kate Walsh, αλλά η Heigl, ευαίσθητη, υστερική, σπασμένη, δυναμική, αστεία, σκληρή, όλα μαζί σε έναν ασταμάτητο τυφώνα συναισθημάτων, ήταν η αρχή και το τέλος της σειράς της για τη φετινή σεζόν.


SUPPORTING ACTOR, COMEDY

1. Ken Jenkins (Scrubs)
2. Neil Patrick Harris (How I Met Your Mother)
3. Jeremy Piven (Entourage)
4. Justin Kirk (Weeds)
5. John Krasinski (The Office)

Τη λατρεία μου για τον Jenkins την εξέφρασα και αναλυτικότερα σε πρόσφατο post για την πιο πρόσφατη σεζόν "Scrubs", ο Harris είναι legendary, ο Piven σχεδόν οργασμικός (αλλά φέτος δεν είχε το απαιτούμενο υλικό, δυστυχώς), ο Kirk είναι ό,τι πιο παλαβό συμβαίνει στο "Weeds" και αυτό λέει πολλά, ενώ ο Krasinski δίνει την απαραίτητη νότα ταύτισης με το κοινό που απαιτείται σε κάθε σωστή κωμωδία.


SUPPORTING ACTRESS, COMEDY

1. Elizabeth Perkins (Weeds)
2. Jenna Fischer (The Office)
3. Alyson Hannigan (How I Met Your Mother)
4. Sarah Chalke (Scrubs)
5. Vanessa Williams (Ugly Betty)

Wow, έφτυσα αίμα για να βρω 5 αληθινά καλές συμμετοχές σε αυτή την κατηγορία (και δεν είμαι σίγουρος οτι τα κατάφερα). Αλλά η Perkins είναι σταθερά χρυσός, περιφέροντας το βλέμμα αποσύνδεσής της από το περιβάλλον της, σα να μη μπορεί να πιστέψει οτι πράγματι συναναστρέφεται με αυτά τα κινούμενα ανέκδοτα. Αγαπάμε επίσης τη Fischer γιατί φέτος ήταν η χρονιά που η Pam ανακάλυψε τον inner Jim της και την Hannigan γιατί τώρα πια δεν είναι μόνο η Willow αλλά και η ξεκαρδιστική Lilly. Συμπαθούμε την Chalke γιατί αν μη τι άλλο μας διασκεδάζει όταν φυσάει τα bangs της, αλλά και την Williams γιατί έδωσε έναν από τους memorable φετινούς villains, αν και κομματάκι over-hyped.


Ουφ, το χεράκι μου! Ελπίζω να καταφέρω αύριο να κάνω ένα ακόμα post για τις υπόλοιπες κατηγορίες, δηλαδή σενάρια, σκηνοθεσίες και guests.

Emmys 2007: Series Shortlists

Ο Tom O'Neil του Gold Derby έχει επιβεβαιώσει τις top 10 σειρές σε δράμα και κωμωδία που θα διαγωνιστούν για τις 5 υποψηφιότητες, καθώς και κάμποσα από τα ερμηνευτικά entries. Λίγα σχόλια μετά το άλμα, με το επεισόδιο που στέλνει η κάθε σειρά στην παρένθεση.

ΤΟP 10 DRAMA

Boston Legal (Angel of Death)
Dexter (Born Free)
Friday Night Lights (Pilot)
Grey's Anatomy (From a Whisper to a Scream)
Heroes (Genesis)
House (Half-Wit)
Lost (Through the Looking Glass)
Rome (De Patre Vostro)
The Sopranos (Soprano Home Movies)
24 (Day 6: 6am-7am)

Στις προβλέψεις μου πέτυχα όλα πλην του "Rome", στη θέση του οποίου έβλεπα το "Tudors", και μάλιστα με την ίδια ακριβώς αιτιολόγηση. Light ιστορικό δράμα, σαν το "Dynasty" με τη σφραγίδα ποιότητας του ΗΒΟ, δηλαδή το τέλειο άλλοθι των ψηφοφόρων που δε μπορούν να σηκώσουν το "Deadwood" και το "The Wire". Τα ίδια και τα ίδια, δηλαδή.

Από αυτή τη δεκάδα λοιπόν θεωρώ αδύνατο να μην πάρουν υποψηφιότητα το "Sopranos" και το "Lost", που λογικά θα κονταροχτυπηθούν και για τη νίκη. Η υποψηφιότητα του "Lost" μάλλον αποκλείει το "Heroes" (δε νομίζωνα υπάρχουν αρκετοί geeks στην Ακαδημία και για τα δύο, ειδάλλως το "Battlestar Galactica" θα είχε βρεθεί σε αυτή τη λίστα), "Rome" και "Boston Legal" απλά συμπληρώνουν το χώρο, άρα περισσεύουν 3 θέσεις για δύο σειρές.

"Grey's Anatomy", "House" και "24" ήταν όλα υποψήφια πέρυσι αλλά είχαν όλα χειρότερες σεζόν φέτος, και πολύ αμφιβάλω για το αν απλώς η δημοτικότητα θα τραβήξει και τα 3 στην πεντάδα. Το "House" θεωρώ πως είναι η πιο πιθανή απώλεια, και θα χάσει και ψήφους από το "Dexter", το οποίο με τη σειρά του όμως θα έχει εξοντωθεί από το "Sopranos". Αν πάνε έτσι τα πράγματα, περιμένετε το "Friday Night Lights" να αποτελέσει το μόνο freshman drama της τελικής πεντάδας, διάκριση που από μόνη της θα με κάνει να ξεχάσω το παράλογο (για μια ακόμη χρονιά) σνομπάρισμα του "Shield".


ΤOP 10 COMEDY

Desperate Housewives (It Takes Two)
Entourage (One Day in the Valley)
Extras (Daniel Radcliffe)
My Name Is Earl (Robbed a Stoner Blind)
The Office (The Coup)
Scrubs (My Musical)
30 Rock (Hard Ball)
Two and a Half Men (Apologies for the Frivolity)
Ugly Betty (Pilot)
Weeds (Cooking with Jesus)

Kι εδώ προέβλεψα 9 από τα 10 της δεκάδας, ξεχνώντας ανοήτως το "My Name is Earl" που πέρσι κέρδισε Έμμυ για γράψιμο, σκηνοθεσία και κάστινγκ, προβλέποντας αντ'αυτού το "How I Met Your Mother" ίσως λόγω wishful thinking. Όπως και στην προηγούμενη πρόβλεψη, επιμένω πως "30 Rock", "Ugly Betty" και "The Office" δεν χάνουν την πεντάδα αφήνοντας δυο θέσεις ανοιχτές για όποιον νά'ναι.

Θα ποντάρω μία στο "Entourage" που κερδίζει credibility κάθε χρόνο και στέλνει και επεισοδιάρα, και το "My Name is Earl" που μετά το περσινό φιάσκο (να έχει κερδίσει κάθε σημαντικό κωμικό βραβείο και να μην είναι ΚΑΝ υποψήφιο για Καλύτερη Κωμωδία) οι ψηφοφόροι μπορεί να θελήσουν να του επιστρέψουν τα χρωστούμενα. Βάλε κι ένα "Extras" για outsider και νομίζω έχουμε καλυφθεί.

Emmys 2007: Comedy Series

Kωμικές κατηγορίες, και τα πρώτα post-"Arrested Development" βραβεία. Μου φαίνεται τόσο περίεργο που πρέπει να διαλέξω νέο #1... Επιπλέον, το περσινό μου #2 "Gilmore Girls" φέτος κατά σειρά α) έγινε βλακεία, β) κόπηκε, γ) μεταφέρθηκε στις κατηγορίες του δράματος. Too little, too late, νομίζω? Περισσότερα μετά το άλμα.

Dream Ballot:

1. ΗΟW I MET YOUR MOTHER
   Ξέρω, δεν είναι high concept, δεν είναι quirky, δεν είναι hip, δεν είναι cool και δεν έχει καν επιτυχία στα ratings. Αλλά είναι awesome. Και είναι και legendary. Και μας έδωσε το slap bet και την Robin Sparkles. Στην τελική, περιμένετε εσείς τον Barney να suit up και πείτε του μετά κατάμουτρα οτι δεν τον λατρεύετε.
   
   
2. The Office
   Τεχνικά, η αρτιότερη τηλεοπτική κωμωδία αυτή τη στιγμή. Έχει το καλύτερο καστ, το πιο ενδιαφέρον concept, τα καλύτερα σενάρια, τους καλύτερους σκηνοθέτες, και μέσα σε όλη την τρέλα μας έδωσε ένα will-they-or-won't-they love story για τα βιβλία της ιστορίας. Επιπλέον, φέτος οι παραγωγοί κατάφεραν να συμμαζέψουν σχετικά και τον Dwight, αφήνοντάς μου απολύτως τίποτα να έχω να γκρινιάζω.
   
   
3. 30 Rock
   Δεν κατάλαβα ακριβώς το πώς και το πότε, αλλά αυτό που ξεκίνησε ως μια αδιάφορη κωμωδία για ένα αδιάφορο show μετατράπηκε σχεδόν overnight στο κοντινότερο ξαδερφάκι του "Arrested Development" που θα μπορούσε να στηρίξει ξανά η network τηλεόραση. Blame Jack Donaghy, δεν ξέρω.
   
   
4. Weeds
   Η δεύτερη σεζόν τα είχε όλα. Wacky χαρακτήρες, random χιούμορ, πειστικό δράμα, αξέχαστες ερμηνείες και ένα αποστομωτικό Tarantino-esque cliffhanger που με έχει ακόμα να μετράω τις μέρες ανάποδα μέχρι την πρεμιέρα της 3ης σεζόν. Plus, hey, Zooey Deschanel. Θα έβλεπα οτιδήποτε.
   
   
5. Scrubs
   Τα είπαμε πρόσφατα και πιο αναλυτικά, αλλά ανάμεσα σε μια άνιση σεζόν "Srcubs" και μια άνιση σεζόν "Entourage", θα προτιμώ πάντα εκείνη τη σειρά που έχει τον Bust-a-move Old MC και τον Bob Kelso. Εγγυημένο χρυσάφι.

Class of 2006:

• Arrested Development. Αιωνία του η μνήμη. Σε 20 χρόνια από τώρα θα το κοιτάμε και θα αναρωτιόμαστε ακόμα πώς στα κομμάτια μπόρεσε να προβληθεί τέτοιο show στην τηλεόραση για 3 χρόνια.
• Curb Your Enthusiasm. Μου λένε οτι είναι καλό, και τους πιστεύω. Αλλά φέτος δεν είχε κοκό.
  
• The Office. Πέρσι είχε καλύτερη σεζόν από οτι φέτος, αλλά φέτος δεν έχει αντίπαλο.
• Scrubs. Η πιο ανώμαλη περσινή υποψηφιότητα (μοναδική του υποψηφιότητα, αυτή για Comedy Series) αλλά και απόλυτα δίκαιη επιτέλους. Ελπίζω σε repeat, κι ας μην είχε σεζόν αντάξια της απίθανης περσινής.
• Τwo and a Half Men. Την όποια ανάγκη μου σε παραδοσιακό sitcom την καλύπτει για την ώρα το "HIMYM", οπότε δεν έχω άποψη για αυτή τη σειρά. Το buzz επίσης είναι σχετικά ανύπαρκτο, συνεπώς αδυνατώ να μεταφέρω έστω τι "ακούγεται" για φέτος.

Eπικρατέστεροι:

Από τις επιλογές μου το "30 Rock" λογικά θα μπει εύκολα στην πεντάδα, και το "Office" θα πρέπει να αυτοκτονήσει για μην κερδίσει την κατηγορία. (Το οτι οι παραγωγοί στέλνουν το επεισόδιο "The Coup" είναι ένα πρώτο βήμα προς τον γκρεμό, αλλά ελπίζω πως οι ψηφοφόροι δε θα κρίνουν βάσει αυτού.) Το τρίτο φαβορί για την πεντάδα είναι η "Ugly Betty" ως #1 φετινή κωμωδία, που θα προλάβει στο τσακ να τσιμπήσει την υποψηφιότητα πριν δει ένα κύμα αρνητικού buzz να επιτίθεται από όλες τις πλευρές. (Ρωτήστε και στην Wisteria Lane, κάτι θα ξέρουν.)

Οι υπόλοιπες θέσεις είναι λίγο-πολύ ανοιχτές, αλλά ένα προβάδισμα στο "Entourage" θα το δώσω γιατί στέλνει πολύ καλό επεισόδιο και γιατί απολαμβάνει ενός σχετικά ήρεμου, αλλά εν γένει σταθερά θετικού buzz για 2ο σερί χρόνο. Η λογική και η παράδοση δείχνουν "Two and a Half Men" για την άλλη θέση, αλλά δε θα απέκλεια μια σφήνα του "HIMYM" που μπορεί να κερδίσει τους φαν του παραδοσιακού sitcom-- δεν είναι εξίσου γνωστό με τους Άντρες, αλλά το αριστούργημα που στέλνει μπορεί να εκπλήξει πολλούς ψηφοφόρους που δεν το γνώριζαν. Με λιγότερες πιθανότητες ακολουθούν "Scrubs", "Weeds", "Extras" και για λόγους συνήθειας περισσότερο, "Desperate Housewives".

Emmys 2007: Drama Series

Έφτασε και φέτος η ώρα των βραβείων Έμμυ? Για την ακρίβεια όχι ακόμη -19 Ιουλίου ανακοινώνονται οι υποψηφιότητες- αλλά μεταξύ ενός ταξιδιού στο εξωτερικό και της εξεταστικής που ακολουθεί είπα να γράψω δυο πράγματα τώρα που προλαβαίνω.

Κι επίσης, ποιον κοροϊδεύω? Απλώς έψαχνα μια ευκαιρία για λίστες λίστες λίστες!

Μετά το άλμα, ξεκινώ την αναδρομή στη σεζόν με την κατηγορία καλύτερης δραματικής σειράς.

Dream Ballot:

1. DEADWOOD
   Ένα συναρπαστικό ensemble ηθοποιών ηγούμενο από τους Ian McShane, Brian Cox και Gerald McRaney τυλίγει τη γλώσσα του γύρω από το μετρικό διάλογο του David Milch και παραδίδει την πιο ολοκληρωμένη (κι ας έμεινε ανολοκλήρωτη, εν τέλει) μελέτη πάνω στη γέννηση και την εγγενή ανηθικότητα του βιομηχανικού πολιτισμού.
   
   
2. The Sopranos
   Αντιστέκομαι στον πειρασμό να γράψω "και μόνο για αυτή την τελευταία σκηνή", οπότε θα πω το εξής: η 7η σεζόν του αριστουργήματος του David Chase είδε τον δημιουργό να ολοκληρώνει ένα αποκαρδιωτικό θεώρημα για το πώς είμαστε όλοι καταδικασμένοι να επαναλάβουμε τα λάθη των γονιών μας, και το έκανε διηγούμενος την ιστορία ενός κοινωνιοπαθούς τέρατος που στο τέλος (όποιο γαμημένο τέλος κι αν ήταν αυτό) έπαθε αυτό που του άξιζε.
   
   
3. The Wire
   Ολοκληρώνοντας την τριάδα των Davids του ΗΒΟ: o David Simon παραδίδει την οδυνηρότερη των σεζόν της σειράς του, όπου κανείς δεν είναι ανώτερος του συστήματος, αυτού του τέρατος που έχει αποκτήσει μια ζωή από μόνο του και τρέφεται με νιάτα και ελπίδα. Η αντίθεση των 4 έφηβων φίλων στην αρχή και στο τέλος της σεζόν, όταν οι ζωές τους, τα όνειρά τους, το μέλλον τους έχουν καταστραφεί αμετάκλητα, παραμένει μια εικόνα που στοιχειώνει και μαυρίζει την ψυχή.
   
   
4. The Shield
   Mεταβατική σεζόν που λειτούργησε ταυτόχρονα ως επίλογος της συγκλονιστικής 5ης και ως πρόλογος της επερχόμενης 7ης και τελευταίας, αλλά και μόνο για τη δύναμη των πρώτων 6 επεισοδίων (και το πώς κορυφώθηκαν με Vic και Shane να επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος) διατηρεί τη θέση της ανάμεσα στους τηλεοπτικούς γίγαντες. Επιπλέον, Dutch και Billings αποτέλεσαν μια partnership for the ages, παράγοντας περισσότερο χιούμορ από οτιδήποτε δεν ανήκει στις κωμικές κατηγορίες.
   
   
5. Battlestar Galactica
   Αυτό με παίδεψε πολύ γιατί η σεζόν ήταν φοβερά άνιση και το "Friday Night Lights" σταθερά σπουδαίο, όμως εκείνα τα πρώτα 4 επεισόδια της κατοχής της New Caprica κατάφεραν να αντιστρέψουν τη μεταφορά, έκαναν την Αμερική τον κακό και μας έδωσαν τις ισχυρότερες φετινές τηλεοπτικές εικόνες-- σεναριακά, σκηνοθετικά ή ερμηνευτικά.

(Τι σεζόν, ε? Είναι όμως τρομακτική η διαπίστωση πως και οι 5 παραπάνω σειρές είχαν φέτος την τελευταία ή την προτελευταία τους σεζόν-- τι θα βλέπουμε από το 2008, διάολε?)


Αναπληρωματική πεντάδα: (με αξιολογική σειρά)

Friday Night Lights (το πιο ζεστό και συναισθηματικά ειλικρινές show, με τουλάχιστον μια ανατριχιαστική στιγμή ανά επεισόδιο για μια ολόκληρη σεζόν), Lost (το δεύτερο μισό της φετινής σεζόν ήταν ό,τι πιο συναρπαστικό, ανατρεπτικό και φιλόδοξο έχει κάνει η σειρά μέχρι σήμερα), The O.C. (Wow, did I really just do that?), Dexter (το πιο ενδιαφέρον πορτρέτο κοινωνιοπαθούς this side of Tony Soprano, πακεταρισμένο με αγωνία, μυστήριο και whodunnit δράση) και C.S.I. (γιατί το πιο επιτυχημένο show της τηλεόρασης δοκίμασε να κάνει κάτι νέο, ένα season-long μυστήριο με έναν διαταραγμένο δολοφόνο που δημιουργεί μινιατούρες των crime scenes του, και πέτυχε απόλυτα).


Class of 2006:

• 24. Είχε τη χειρότερή του χρονιά αμέσως μετά την απολαβή της μεγαλύτερης κριτικής απόδοχής της ιστορίας του. Κριτικοί, κοινό, ratings, όλοι φέτος του γύρισαν την πλάτη και δικαιολογημένα.
  
• Grey's Anatomy. Πέρσι ήταν δικαίως υποψήφιο για τα πάντα αλλά δεν πήρε τίποτα, και ίσως να έχασε την ευκαιρία του. Το β' μισό της φετινής σεζόν ήταν από άνισο έως καταστροφικό κατά τόπους, αλλά τουλάχιστον το κοινό δεν έχει απομακρυνθεί ακόμα.
• House. Wow, οι περσινές ήταν πραγματικά τραγικές υποψηφιότητες, ε? Η σεζόν αυτή ήταν καλύτερη από την πρώτη, αλλά ακόμα και τότε η σειρά δεν είχε καμία θέση δίπλα στα μεγάλα παιδιά. Πόσο μάλλον φέτος.
• The Sopranos. Μετριότατη σεζόν πέρσι, αλλά για τη φετινή τα είπαμε και παραπάνω. Πέρσι κέρδισε ένα βραβείο περισσότερο από όσα άξιζε (δηλαδή ακριβώς ένα), φέτος δεν υπάρχουν αρκετά.
• The West Wing. Blast from the past! Καλή υποψηφιότητα ήταν, ας ελπίσουμε οτι φέτος παρόμοια Τιμή Λόγω Φινάλε θα γίνει στα δύο αριστουργήματα του ΗΒΟ που κατέβασαν τα ρολά.
  

Επικρατέστεροι:

Από τις επιλογές μου, το "Sopranos" μόνο μοιάζει σίγουρο, με "Shield" και "Wire" να είναι λογικά καταδικασμένα να καθίσουν στη γωνία, αν κρίνουμε από τα όσα διδάσκει η ιστορία. Θα κάνουν χώρο για το "Grey's Anatomy" (που στέλνει επεισόδιο-δυναμίτη από το πρώτο μισό της σεζόν) και λογικά το "Lost" του οποίου οι παραγωγοί έμαθαν από τα περσινά τους λάθη και έστειλαν το σοκαριστικό φινάλε αντί κάποιου βαρετού επεισοδίου από την αρχή της χρονιάς. Φυσικά το "Battlestar Galactica" δεν έχει στον ήλιο μοίρα, αλλά ακόμα και σε ένα διαφορετικό κόσμο, πάλι πρόβλημα θα είχε-- είναι δυνατόν ανάμεσα στα 4 πρώτα επεισόδιο να διαλέγουν να στείλουν το... πέμπτο? ("Collaborators") Οh well, μικρή σημασία έχει έτσι κι αλλιώς.

Ακόμα, ο πιλότος του Peter Berg ίσως και να είναι αρκετός για να στείλει το επίτιμο μέλος του top-5 μου, "Friday Night Lights", στις υποψηφιότητες, κάτι που αφήνει μία θέση ανοιχτή για "Dexter", "24" (μην ξεγράφουμε τον περσινό νικητή), "Boston Legal" (τα Έμμυ έχουν μια αρρωστημένη σχέση με αυτή τη σειρά που αδυνατώ να καταλάβω), "Rescue Me" (ήταν πέρσι στη 10άδα), "House" και "Heroes" (αν μη τι άλλο γιατί ήταν το πιο επιτυχημένο νέο δράμα, και γιατί κέρδισε εξωφρενικό early buzz ως το αντι-"Lost", αν και ηλιθιωδώς στέλνουν τον πιλότο αντί του εξαιρετικού "Company Man"). Ακόμα, μην εκπλαγείτε αν δείτε κανά "Tudors" να σφηνώνεται εκεί μέσα, γιατί είναι εύπεπτο και ευχάριστο, αλλά έχει και το ιστορικό backdrop του. Θα πάρει ψήφους μελών που ψηφίζουν "Grey's" και "24" και αναζητούν κι ένα καλλιτεχνικό άλλοθι, αλλά το "Wire" τους πέφτει πολύ βαρύ.